Kara Ölüm 1346–1353 yılları arasında Avrupa nüfusunun tahminen yüzde 30 ila 60’ını öldürünce toprağı işleyecek el çok azaldı. Hayatta kalan işçiler daha fazlasını isteyebildi; İngiltere’de tarım işçilerinin ücretleri, yasal sınırlamalara rağmen 1350 ile 1450 arasında aşağı yukarı ikiye katlandı.
Ikigai Daily
Kartın devamı
İngiltere’de Kral III. Edward 1349’da İşçiler Kararnamesi’ni çıkardı; Parlamento da 1351’de İşçiler Yasası’yla (Statute of Labourers) onu pekiştirdi. Ücretler salgından önceki, 1346 yılındaki düzeye sabitlendi; çalışabilecek durumdaki herkes kendisine önerilen işi kabul etmek zorundaydı. Bu yasalar hem tepki topladı hem de pek uygulanamadı; 1381 Köylü Ayaklanması’na yol açan şikâyetler arasında onlar da vardı. Uzun vadede kiralar düştü, toprak edinmek kolaylaştı ve köylüyü bir beyin toprağına bağlayan serf düzeni Batı Avrupa’da yavaş yavaş ortadan kalktı. Ama kazançlar ne hemen geldi ne de her yerde görüldü. Salgını izleyen ilk on yıllarda yükselen fiyatlar, yalnızca para ücretiyle geçinen pek çok işçinin gerçek gelirini eritti; Doğu Avrupa’da ise toprak sahipleri sonraki dönemde köylüleri toprağa eskisinden de sıkı bağladı.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Ikigai Daily
İlgili kaynak: Kara Ölüm