Eski Mısırlılar MÖ 2500 dolaylarında, büyük olasılıkla daha da önce, 365 günlük bir takvim kullanıyordu: otuzar günlük on iki ay, ardından da beş ek gün.
Ikigai Daily
Kartın devamı
On iki ay, Nil’in yıllık döngüsünden adını alan üç mevsime ayrılıyordu: taşkın mevsimi Ahet, suların çekilip tarlaların ortaya çıktığı Peret ve hasadın yapıldığı, suların en çok çekildiği Şemu. Her ay onar günlük üç haftaya bölünürdü. Aylara dâhil olmayan beş ek gün, tanrılar Osiris, Horus, Set, İsis ve Neftis’in doğum günleri olarak kutlanırdı. Gerçek güneş yılı ise 365 günden çeyrek gün kadar uzundur. Artık gün olmadığı için takvim her dört yılda bir gün kayıyor, takvimdeki mevsimler de yavaş yavaş gerçek mevsimlerle örtüşmez oluyordu. MÖ 238’de Kral III. Ptolemaios dört yılda bir takvime altıncı bir ek gün konmasını emretti, ama rahipler de halk da buna karşı çıktı. Sorun, MÖ 25 dolaylarında Roma İmparatoru Augustus döneminde giderildi. Bu düzeltilmiş takvim bugün Kıpti takvimi olarak yaşıyor; Mısır’daki Kıpti Kilisesi de pek çok çiftçi de onu hâlâ kullanıyor.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Ikigai Daily
İlgili kaynak: Kıpti takvimi