Güneş, merkezinde hidrojen çekirdekleri kaynaşıp helyuma dönüştüğü için parlar. Sıcaklığı yaklaşık 15 milyon °C olan bu merkezde her saniye 600 milyon ton kadar hidrojen helyum olur; bunun yaklaşık 4 milyon tonluk kısmı enerjiye çevrilir.

Ikigai Daily

Bilim

Kartın devamı

Her helyum çekirdeği dört hidrojen çekirdeğinden oluşur, ama kütlesi o dördünün toplamından yaklaşık yüzde 0,7 daha azdır. Kaybolan kütlenin nereye gittiğini Einstein’ın E = mc² denklemi açıklar: Enerji, kütle ile ışık hızının karesinin çarpımına eşittir; bu yüzden çok küçük bir kütle bile muazzam bir enerjiye dönüşür. İngiliz gökbilimci Arthur Eddington 1920’de Güneş’in enerjisini bu tür tepkimelerden aldığını ileri sürdü. Alman asıllı Amerikalı fizikçi Hans Bethe de 1938–1939’da tepkime zincirlerini ayrıntısıyla hesapladı ve bu çalışmasıyla 1967 Nobel Fizik Ödülü’nü aldı. Açığa çıkan enerjinin Güneş’in yoğun iç katmanlarından yüzeye ulaşması uzun sürer; tahminler 10.000 ile 170.000 yıl arasında değişir. Yüzeyden ayrılan ışık ise Dünya’ya yaklaşık 8 dakika 20 saniyede ulaşır.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Ikigai Daily

İlgili kaynak: Nükleer füzyon
Sıradaki kartGüneş’in merkezindeki hidrojen çekirdeklerinin hepsi pozitif yüklüdür, bu yüzden birbirini iter. Klasik fiziğin kurallarına göre kaynaşacak kadar yaklaşmaya enerjileri neredeyse hiçbir zaman yetmez. Kuantum tünelleme ise arada bir bu itme engelinin içinden sızmalarını sağlar; Güneş’in parlaması için bu kadarı yeter.Devam et →