“Panik” sözcüğü, Yunancada “Pan’a ait” anlamına gelen panikos’tan gelir. Pan, çobanların, sürülerin ve ıssız kırların keçi bacaklı tanrısıydı. Yunanlılar bir sürüyü, bir kalabalığı ya da yalnız bir yolcuyu birden saran nedensiz korkunun ondan geldiğine inanırdı.

Etimoloji

Dil

Kartın devamı

Pan’ın yurdu, Yunanistan’ın güneyindeki Mora Yarımadası’nın dağlık iç kesimi Arkadya’ydı. Anlatılara göre öğle uykusundan uyandırılmaktan nefret eder, öfkeyle attığı çığlık çevredeki herkesi dehşet içinde kaçırırdı. Savaşta da onun eli olduğuna inanılırdı: MÖ 490’daki Maraton Savaşı’ndan sonra Atinalılar, Pan’ın kendi yanlarında durup Pers ordusunu paniğe sürüklediğine inandı ve Akropolis’in yamacında ona bir kutsal alan ayırdı. Sözcük Fransızcadaki panique üzerinden yayıldı. İngilizceye 1600 dolaylarında önce “panic fear” (panik korku) gibi tamlamalarda sıfat olarak girdi; ani ve toplu dehşet anlamında bir ad olarak ancak 18. yüzyılda yerleşti. Türkçedeki panik de Fransızcadan gelir.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Etimoloji

İlgili kaynak: Panik
Sıradaki kartİngilizcedeki “lunatic” (deli), Geç Latincede “ay çarpmış” anlamına gelen lunaticus’tan, o da “ay” demek olan luna’dan gelir. Yüzyıllar boyunca Ay’ın evrelerinin delilik ya da sara nöbetleri getirdiğine inanıldı; sözcük bu inancı 13. yüzyılın sonunda İngilizceye taşıdı.Devam et →