Kara Ölüm adıyla bilinen veba salgını, 1346–1353 yılları arasında Avrupa nüfusunun tahminen %30 ile %60’ını, yani 50 milyona varan insanı öldürdü. Tarlada ve işte çalışacak insan azalınca emeğin değeri arttı; toprak sahipleri ve yöneticiler ücretleri eski düzeyde tutmakta zorlandı.
Tarih
Kartın devamı
Hastalığın nedeni Yersinia pestis adlı bakteriydi; veba çoğunlukla farelerde yaşayan pirelerin ısırığıyla bulaşır. Salgın 1347’de Avrupa’ya ulaştı. Anlatılanlara göre Kırım’daki Ceneviz ticaret limanı Kefe’nin kuşatmasından yayıldı ve Akdeniz’deki gemi yollarıyla Sicilya’ya, İtalya’ya ve daha ötesine geçti. Kahire’yi ve Orta Doğu’nun büyük bölümünü de vurdu. Pek çok işçi öldüğü için hayatta kalanlar daha yüksek ücret ve daha iyi koşullar isteyebildi. İngiltere’de 1351’de çıkarılan İşçiler Yasası (Statute of Labourers), ücretleri vebadan önceki düzeyde sabitlemeye ve işçilerin daha iyi iş bulmak için başka yere gitmesini engellemeye çalıştı. Avrupa nüfusu ancak 16. yüzyılda eski düzeyine döndü; veba da yüzyıllar boyunca tekrar tekrar patlak verdi. O dönemin insanları salgından “büyük ölüm” ya da “büyük veba” diye söz ederdi; “Kara Ölüm” adı çok sonra yerleşti.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Tarih
İlgili kaynak: Kara Ölüm