Kuantum fiziğinde elektron gibi bir parçacık, süperpozisyon denen bir hâlde bulunabilir: Tek bir kesin durumda değil, birkaç durumun bileşiminde, örneğin iki ayrı konumun bileşimindedir. Ölçüm yapıldığında tek bir kesin sonuç çıkar; hangi sonucun hangi olasılıkla çıkacağını da bu bileşim belirler.

Kartın devamı

Süperpozisyonun en açık kanıtı çift yarık deneyidir. İki dar aralığı olan bir engele elektronlar tek tek gönderildiğinde, arkadaki ekranda bıraktıkları noktalar yavaş yavaş çizgili bir desen oluşturur. Bu desen ancak her elektronun durumu iki yolu birden içeriyorsa ortaya çıkabilir. Erwin Schrödinger 1935’te, yaşamı tek bir atoma bağlı bir kedi hayal ederek bu fikri gündelik nesnelere uygulamanın ne kadar tuhaf olacağını gösterdi. Büyük cisimlerde süperpozisyon görülmez; çünkü çevreyle en küçük etkileşim bile onu çok çabuk bozar. Fizikçiler buna dekoherans der. Yine de 2.000 atomlu moleküller, 2026’daki bir deneyde de 7.000’den fazla sodyum atomundan oluşan kümeler süperpozisyona sokulabildi. Kuantum bilgisayarları da aynı ilkeye dayanır: Kübit denen bilgi birimleri 0 ile 1’in süperpozisyonunda bulunabilir.