Eski pencere camları bazen altta daha kalındır, ama bunun nedeni camın zamanla sıvı gibi aşağı akması değildir. Cam, atomları düzenli bir kristal yapı oluşturmayan bir katıdır ve oda sıcaklığında ölçülebilir hiçbir akma göstermez.

Kartın devamı

Tuz ya da buz gibi katılarda atomlar, kendini tekrarlayan düzenli bir kristal örüntüsüyle dizilir. Cam ise amorf, yani düzensiz yapılı bir katıdır: Atomları, bir sıvıdaki gibi dağınık bir dizilişte donup kalmıştır. Efsane de bu yüzden yayıldı. Ölçümler ise başka bir şey söylüyor. Westminster Manastırı’nın 1268’den kalma camları üzerine 2017’de yapılan bir çalışma, bu camın bir milyar yılda en fazla bir nanometre, yani milimetrenin milyonda biri kadar akabileceğini hesapladı. Eski camlardaki eşitsizlik üretim biçiminden gelir. Eskiden yaygın olan taç cam yönteminde usta, kızgın cam kütlesini döndürerek geniş bir diske çevirirdi; bu disk hiçbir zaman her yerinde aynı kalınlıkta olmazdı. Camcılar da çoğu zaman ağır kenarı alta yerleştirirdi. Hatta üstü daha kalın olan eski camlar da vardır. Düz ve her yeri eşit kalınlıkta olan float cam ancak 1960’larda yaygınlaştı.