Çatal, Avrupa’da uzun süre hoş karşılanmadı. 1004’te Venedik’e gelin gelen Bizanslı soylu Maria Argyropoulina yemeğini altın bir çatalla yiyordu; din adamı Petrus Damianus sonradan bu alışkanlığı kibir diye kınadı.

History of cutlery

Tarih

Kartın devamı

Bizans’ın Argyros ailesinden gelen Maria Argyropoulina, 1004’te Venedik dojunun oğlu Giovanni Orseolo ile evlendi ve yanında altın çatallar getirdi. Bizans’ta çatal kibar sofralarda zaten kullanılıyordu; Venedik’te ise bu alışkanlık aşırı bir incelik gibi göründü. Onlarca yıl sonra yazan kilise reformcusu Petrus Damianus bunu kibir saydı, genç yaşta ölümünü de Tanrı’nın cezası diye anlattı. Çatalı ilk benimseyen İtalya oldu. 14. yüzyılda çatal orada yaygınlaşmıştı; 1600’e gelindiğinde tüccarların ve üst sınıfın neredeyse tamamı çatalla yiyordu. İngiliz gezgin Thomas Coryat, 1611’de yayımlanan İtalya gezi kitabında çataldan söz etti; İngiltere’de ise bu âdet erkeğe yakışmayan bir İtalyan özentisi diye küçümsendi. Çatal Britanya’da ancak 18. yüzyılda olağan hâle geldi.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: History of cutlery

İlgili kaynak: Çatal
Sıradaki kartÇalar saatler ucuzlamadan önce Britanya ve İrlanda’daki işçiler, sabah vardiyasına yetişmek için “knocker-up” denen uyandırıcılar tutardı. Bu kişiler uzun sırıklarla yatak odalarının camına vurarak müşterilerini uyandırırdı.Devam et →