İngilizcede kâbus anlamına gelen “nightmare” sözcüğü başlangıçta kötü bir rüyayı değil, geceleri uyuyanların göğsüne çöktüğüne inanılan “mare” adlı kötü bir ruhu anlatıyordu. Her türlü korkutucu rüya anlamını ancak 19. yüzyılda kazandı.

Etimoloji

Dil

Kartın devamı

Eski İngilizcede “mære”, uyuyanların üstüne çöküp onları boğduğuna inanılan bir cin ya da kötü ruhtu. Dişi at anlamındaki “mare” ile hiçbir ilgisi yoktur; o sözcük Eski İngilizcedeki başka bir kökten gelir, ikisi yalnızca birbirine benzer. Anlatılan duygunun bugünkü adı uyku felcidir: Uykunun rüya görülen evresinde zihin uyanır, ama beden henüz kıpırdayamaz; insan çoğu zaman göğsünde bir ağırlık hisseder. Pek çok kültürde buna benzer bir varlık vardır. Türk halk inançlarında bu varlık karabasandır; geceleri uyuyanın üstüne çöktüğüne inanılan karanlık bir karaltı. “Nightmare” sözcüğü her türlü kötü rüyayı anlatmaya ancak 1829 dolaylarında başladı.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Etimoloji

İlgili kaynak: Kâbus
Sıradaki kartBugünkü İzlandaca, Viking Çağı’nın dili Eski İskandinavcaya öyle yakındır ki İzlandalılar ortaçağ sagalarını bugün de okuyabilir. Bunun için genellikle yazımı güncellenmiş baskılar kullanılır.Devam et →