
Kartın devamı
Mayıs 1972’de Fransa’nın Pierrelatte kentindeki bir uranyum zenginleştirme tesisinde yapılan olağan ölçümler, Oklo madeninden gelen cevherde kolayca bölünebilen uranyum-235’in oranının, her yerde görülen yüzde 0,72 yerine yalnızca yüzde 0,60 olduğunu ortaya koydu. Eksik uranyum çok uzun zaman önce tüketilmişti. Uranyum-235, uranyum-238’den daha hızlı bozunur; bu yüzden uzak geçmişte doğal uranyumun yaklaşık yüzde 3’ü uranyum-235’ti. Bu oran, bazı günümüz reaktörlerinin yakıtına yakındır. Zengin cevheri ıslatan yeraltı suyu nötronları yavaşlattı ve zincirleme tepkimenin sürmesini sağladı. Kayaçlarda kalan ksenon gazı izleri bir ritim olduğunu gösteriyor: yaklaşık 30 dakika çalışma, ardından su kaynayıp gidene ve yeniden sızana kadar iki buçuk saat duraklama. Oklo’da bilinen on altı reaktör bölgesi var; burası, bunun yaşandığı bilinen tek yer olmayı sürdürüyor.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Ikigai Daily
İlgili kaynak: Oklo