İngiliz yargıç Sir William Jones, 2 Şubat 1786’da Kalküta’daki Asya Cemiyeti’nde Sanskritçe, Yunanca ve Latincenin rastlantı olamayacak kadar benzediğini söyledi: Fiil kökleri ve dil bilgisi, belki artık var olmayan ortak bir kaynağa işaret ediyordu. Konuşma çoğu zaman karşılaştırmalı dilbilimin başlangıcı sayılır.
Kalküta, 1786
Kartın devamı
Jones, o sırada İngiliz yönetiminin Hindistan’daki merkezi olan Kalküta’da Yüksek Mahkeme yargıcıydı. Mahkemeye danışmanlık yapan Hindu hukuk bilginlerine, yani panditlere bağımlı kalmamak için Sanskritçe öğrendi; 1784’te de Asya’nın dillerini ve tarihini incelemek için Asya Cemiyeti’ni kurdu. Ünlü cümlesine göre bu üç dili inceleyen hiçbir bilgin, onların “belki artık var olmayan ortak bir kaynaktan doğduğuna” inanmadan edemezdi. Bu bağı ondan önce fark edenler de vardı; örneğin Fransız Cizvit rahip Gaston-Laurent Coeurdoux 1767’de benzer bir gözlem yapmıştı. “Hint-Avrupa” adını ise 1813’te İngiliz bilgin Thomas Young verdi.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Sir William Jones, address to the Asiatic Society (1786)
İlgili kaynak: Hint-Avrupa dil ailesi