Ikigai Daily
Menü
Bayard Rustin, 1963'te yürüyüş öncesi bir basın toplantısında, ceketinde Washington Yürüyüşü rozetiyle masada oturuyor.
MerakÖykü

Bayard Rustin, Martin Luther King Jr.’ın “Bir hayalim var” konuşmasını yaptığı 1963 Washington Yürüyüşü’nün gündelik hazırlığını yürüttü. 200 kişilik eylemci ve örgütçü ekibiyle otobüsleri, trenleri, düzen görevlilerini ve ses sistemini o ayarladı. Homofobinin gizlenmediği bir dönemde Siyah ve eşcinsel olduğu için defalarca geri planda tutuldu.

Bayard Rustin / March on Washington for Jobs and Freedom

TarihBiyografi

Kartın devamı

Rustin’i yürüyüşü örgütlemesi için 1962’de deneyimli sendikacı A. Philip Randolph çağırdı. NAACP’nin lideri Roy Wilkins, Rustin’in geçmişinden çekindiği için adının öne çıkmasına karşı çıktı; bu yüzden yürüyüşün resmî yöneticisi Randolph oldu, Rustin de onun yardımcısı. Yürüyüşten birkaç hafta önce Senatör Strom Thurmond, Rustin’i “komünist, asker kaçağı ve eşcinsel” diye suçladı ve 1953’te Pasadena’da tutuklanmasıyla ilgili dosyayı Kongre’nin resmî tutanaklarına geçirtti. Bu tutuklama yüzünden Rustin, çalıştığı barışçı örgüt Fellowship of Reconciliation’dan zaten ayrılmak zorunda kalmıştı. 1947’de eyaletler arası otobüslerdeki ırk ayrımına karşı düzenlenen ilk Özgürlük Yolculuğu’nu, Journey of Reconciliation’ı o örgütlemişti. 1980’lerde, hayat arkadaşı Walter Naegle de yanındayken, eşcinsel haklarını açıkça savundu. 1987’de öldü; 2013’te Barack Obama ona ölümünden sonra Başkanlık Özgürlük Madalyası verdi.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Görsel bilgisi

Bayard Rustin, Washington Yürüyüşü'nden bir gün önce, 27 Ağustos 1963'te düzenlenen basın toplantısında.

Warren K. Leffler / U.S. News & World Report Koleksiyonu, Library of Congress

Görselin kaynağı · Yayımlanmasına ilişkin bilinen bir kısıtlama yok

Kırpıldı ve yeniden boyutlandırıldı.

Kaynak: Bayard Rustin / March on Washington for Jobs and Freedom

İlgili kaynak: Bayard Rustin
Mobil uygulamayı indirKartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

MerakTarih

Violet Jessop, 1911’de bir savaş gemisiyle çarpışan Olympic’te, 1912’de batan Titanic’te ve 1916’da batan Britannic’te çalışıyordu. Birbirinin kardeşi olan bu üç gemideki kazaların hepsinden sağ çıktı ve sonra da uzun yıllar denizde çalıştı.

Jessop 1887’de Arjantin’de İrlandalı bir ailenin kızı olarak doğdu ve yirmili yaşlarının başında kamarot olarak denize açıldı. Eylül 1911’de, HMS Hawke kruvazörü Olympic’e çarptığında bu gemide çalışıyordu; kimse ölmedi. Nisan 1912’de Titanic’te 16 numaralı filikaya binmesi emredildi ve bir subay ona bakması için bir bebek verdi. Birinci Dünya Savaşı sırasında hastane gemisi Britannic’te hemşire olarak görev yaptı; gemi Kasım 1916’da Ege Denizi’nde bir Alman mayınına çarptı. Jessop’un bindiği filika hâlâ dönen pervanelere doğru sürüklenince suya atladı ve başından yaralandı. Savaştan sonra yolcu gemilerinde çalışmayı sürdürdü ve 1950’de emekli olup Suffolk’taki Great Ashfield köyüne yerleşti.

Violet JessopKartı aç
MerakTarih

Tsutomu Yamaguchi iki atom bombasından da sağ kurtuldu. 6 Ağustos 1945’te iş için Hiroşima’daydı; ağır yanıklarla evine, Nagazaki’ye döndü ve üç gün sonra ikinci bomba atıldığında oradaydı.

O sırada 29 yaşında olan Yamaguchi, Mitsubishi’de petrol tankeri tasarlayan bir mühendisti. Hiroşima’da patlamanın tam altındaki noktadan yaklaşık üç kilometre uzaktaydı; patlama kulak zarlarını patlattı, bir süre gözlerini kör etti ve üst bedeninin sol yanını yaktı. Nagazaki’ye döndükten sonra 9 Ağustos’ta işbaşı yaptı; amirine Hiroşima’daki bombayı anlatırken ikinci patlamanın ışığı odayı doldurdu. Bu kez de merkeze yaklaşık üç kilometre uzaktaydı. Japon hükümeti 2009’da onu iki bombadan da sağ çıkan kişi olarak resmen tanıdı; bu statüyü alan tek kişi odur. Oysa 2006’da Birleşmiş Milletler’de gösterilen bir belgesel, iki bombayı da yaşamış yaklaşık 165 kişi saymıştı. Yamaguchi sonraki yıllarda nükleer silahlara karşı konuştu ve 2010’da 93 yaşında öldü.

Tsutomu YamaguchiKartı aç
MerakTarih

Abraham Lincoln’ün oğlu Robert bir gün Jersey City’de hareket eden trenle peron arasındaki boşluğa düştü ve onu bir yabancı yakasından tutup çekti: ünlü oyuncu Edwin Booth. Edwin’in kardeşi, daha sonra Başkan Lincoln’ü vuracaktı.

Robert Todd Lincoln olayı 1909’da The Century Magazine’in editörü Richard Watson Gilder’a yazdığı bir mektupta kendisi anlattı ve 1863 ya da 1864 yılında yaşandığını söyledi. Yataklı vagon için bilet beklerken kalabalık onu hareket etmeye başlayan trene doğru sıkıştırdı ve tren ile peron arasındaki boşluğa düştü. Bir el yakasından yakalayıp onu perona geri çekti. Robert dönüp baktığında, dönemin en ünlü Amerikalı oyuncusu Edwin Booth’u tanıdı. Nisan 1865’te Edwin’in küçük kardeşi John Wilkes Booth, Washington’daki Ford Tiyatrosu’nda Başkan Lincoln’ü vurdu. Edwin kimi kurtardığını General Grant’in kurmayındaki subaylardan Adam Badeau’dan öğrenmişti; bunun suikastten sonra ona biraz teselli verdiği söylenir.

TarihKartı aç
MerakTarih

On yedi yaşındaki Juliane Koepcke, 24 Aralık 1971’de bindiği uçak Peru üzerinde yıldırım çarpıp havada parçalanınca, koltuğuna bağlı hâlde yaklaşık üç kilometre yükseklikten yağmur ormanına düştü. Düşüşten sağ kurtuldu ve yardım bulana kadar on bir gün boyunca ormanda yol aldı.

LANSA’nın 508 sefer sayılı uçuşundaki 92 kişiden sağ kalan tek kişi oydu. Düşüşten sağ çıkan 14 kadar kişi daha vardı, ama yardım gelmeden öldüler; aralarında annesi, kuş bilimci Maria Koepcke de vardı. Juliane’nin köprücük kemiği kırılmış, kolu derin biçimde kesilmiş, dizindeki bir bağ kopmuş ve beyin sarsıntısı geçirmişti. Anne babası yağmur ormanında bir araştırma istasyonu işletiyordu ve babasının öğüdünü hatırladı: Suyu akış yönünde izle, çünkü akarsular insanlara götürür. On bir gün boyunca derelerde yürüyüp yüzerek ilerledi ve sonunda orman işçilerinin kullandığı bir barınağa ulaştı. İşçiler onu kanoyla güvenli bir yere götürdü. Werner Herzog’un da o uçakta yeri vardı, ama rezervasyonu son anda iptal edilmişti; Herzog yıllar sonra onunla birlikte Wings of Hope (Umudun Kanatları) belgeselini çekti. Juliane Koepcke daha sonra biyolog oldu.

LANSA Flight 508Kartı aç
MerakTarih

Yugoslav kabin görevlisi Vesna Vulović, 1972’de uçağı Çekoslovakya üzerinde bir bombayla parçalanınca 10.160 metreden paraşütsüz düştü ve hayatta kaldı. Gövdenin bir parçasında sıkışıp kalmıştı; o parça karla kaplı bir yamaca düştü. Guinness Dünya Rekorları bunu, paraşütsüz düşüp hayatta kalınan en yüksek düşüş olarak kaydeder.

22 yaşındaydı ve aslında JAT’ın 367 sefer sayılı uçuşunda olmaması gerekiyordu: Havayolu onu Vesna adlı başka bir kabin görevlisiyle karıştırmıştı. Uçaktaki 28 kişiden sağ kalan tek kişi oldu. Müfettişlere göre bir yemek arabası onu düşen gövde parçasının içinde sıkıştırmış, karla kaplı yamaç da çarpmanın şiddetini azaltmıştı. Günlerce komada kaldı, bir süre belden aşağısı felçli yaşadı, ama yeniden yürümeyi öğrendi. Düşüşten hiçbir şey hatırlamıyordu; sonradan uçmaktan hiç korkmadığını söyledi. 2009’da iki gazeteci, uçağın çok daha alçakta vurulduğunu ileri sürdü. Çek Sivil Havacılık Otoritesi bu iddiayı komplo teorisi diyerek reddetti ve rekor geçerliliğini koruyor.

Guinness Dünya RekorlarıKartı aç
Sıradaki kartYedi kez düş, sekiz kez kalk.Devam et →