Dunning-Kruger etkisi, bir işte en zayıf kalanların kendi başarılarını en çok abartma eğilimini anlatır. Psikologlar David Dunning ve Justin Kruger bu eğilimi 1999’da, öğrencilere mantık, dil bilgisi ve mizah testleri uygulayarak ortaya koydu. Ama bu, her acemi yanıldığı hâlde kendinden emindir demek değildir.

Ikigai Daily

Bilim

Kartın devamı

Dunning ve Kruger o sırada Cornell Üniversitesi’ndeydi; çalışmalarını “Unskilled and Unaware of It” (Beceriksiz ve Bundan Habersiz) başlığıyla yayımladılar. Puanları en alttaki çeyreğe düşen öğrenciler, diğer katılımcıların yalnızca yüzde 12’sini geçebilmişti; oysa yüzde 62’sini geride bıraktıklarını sanıyorlardı. Yazarlar buna “çifte yük” dedi: Bir işi iyi yapmak için gereken bilgi, çoğu zaman o işin kötü yapıldığını fark etmek için gereken bilginin ta kendisidir. Deneylerden birinde kısa bir mantık dersi, en zayıf öğrencilerin kendi sonuçlarını daha doğru tahmin etmesini sağladı. Sonraki araştırmacılar, bu tablonun büyük kısmının istatistikten kaynaklanabileceğini savundu: Hemen herkes kendini ortalamanın biraz üstünde gördüğünde, tahminle gerçek puan arasındaki en büyük fark kaçınılmaz olarak en düşük puanı alanlarda çıkar; bilgisayar simülasyonları da benzer bir eğri üretir. Dunning ise nedeni ne olursa olsun, bu yanlış değerlendirmelerin gerçek olduğunu söylüyor.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Ikigai Daily

İlgili kaynak: Dunning-Kruger etkisi
Sıradaki kartNörobilimde etkili bir kuram olan öngörüsel işleme, beynin duyulardan gelecek bilgiyi öylece beklemediğini söyler. Beyin dışarıda ne olduğunu sürekli tahmin eder; duyulardan gelen sinyalleri de çoğunlukla bu tahminleri sınamak ve düzeltmek için kullanır.Devam et →