Şapkalı mantarlar, küfler ve mayalar, soy bakımından bitkilerden çok hayvanlara yakındır. DNA çalışmalarına göre mantarlarla hayvanların ortak atası, ikisinin de bitkilerle paylaştığı ortak atadan daha yakın bir zamanda yaşadı.

Kartın devamı

Mantarlar yüzyıllar boyunca bitki sayıldı, çünkü çoğu bitkiler gibi olduğu yerden kıpırdamaz. Oysa mantarlar fotosentez yapamaz. Hayvanlar gibi, başka canlıların ürettiği organik maddeyle beslenirler; bu maddeyi bedenlerinin dışında sindirip besinleri emerler. Yine hayvanlar gibi enerjiyi nişasta olarak değil glikojen olarak depolarlar; hücre duvarlarında da böcek kabuklarındaki sert madde olan kitin bulunur. İngiliz biyolog Thomas Cavalier-Smith 1987’de hayvanları ve mantarları opisthokontlar adı altında bir araya getirdi; sonraki DNA çalışmaları da onu doğruladı. Ad, Yunanca “arka” ve “sırık” sözcüklerinden gelir ve bu canlıların yüzen hücrelerinin arkasındaki tek kamçıyı anlatır: Hayvanların sperm hücreleri de, kitrid denen ilkel mantarların sporları da böyle tek bir kamçıyla yüzer. Bitkiler de dâhil başka gruplarda ise yüzen hücrelerin kamçısı ya da kamçıları öndedir.