Orville Wright, 17 Aralık 1903’te Kuzey Karolina’da Kitty Hawk yakınlarında Wright Flyer’la 12 saniye havada kaldı ve 37 metre yol aldı. Bu, motorlu bir uçağın pilotun denetiminde havada tutunabildiği ilk uçuştu. Kardeşler o gün üç kez daha uçtu; en uzun uçuşu Wilbur yaptı: 59 saniyede 260 metre.
Smithsonian National Air and Space Museum
Kartın devamı
Kardeşler üç gün önce de denemişti. 14 Aralık’ta yazı tura attılar; kazanan Wilbur oldu, ama uçak üç buçuk saniye sonra havada tutunamayıp yere indi. Onarımdan sonra, 17 Aralık’ta kalkış rayını düz bir zemine, saatte 30 kilometreyi aşan rüzgâra karşı döşediler; havalanmak için gereken hızı rüzgâr sağladı. Uçuşları çevreden beş kişi izledi. Bunlardan biri, yakındaki can kurtarma istasyonunda çalışan John Daniels, Orville’in uçuşunun ünlü fotoğrafını çekti. Dört uçuş da dümdüz bir hatta ve yerden en fazla 3 metre kadar yükseklikte yapıldı. Uçağın 12 beygir gücündeki motorunu kardeşlerin teknisyeni Charlie Taylor yapmıştı. Son uçuştan birkaç dakika sonra sert bir rüzgâr Flyer’ı devirip parçaladı. Kardeşler babalarına telgraf çekip haberi basına vermesini istedi; ama Dayton Journal gazetesi uçuşları haber olamayacak kadar kısa buldu.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Smithsonian National Air and Space Museum
İlgili kaynak: Wright Flyer