Tek bir insan hücresindeki DNA uç uca eklense yaklaşık iki metre tutar. Oysa bu DNA, çapı milimetrenin binde altısı kadar olan hücre çekirdeğine sığar. Bu, 20 kilometreden uzun ince bir ipliği bir tenis topunun içine yerleştirmeye benzer.

Biyoloji

Bilim

Kartın devamı

Bu, DNA’nın çok düzenli biçimde sarılmasıyla mümkün olur. Çift sarmal, histon denen küçük protein makaralarına sarılır. Her makaraya DNA’nın yaklaşık 150 “harfi” dolanır ve makaralar ipe dizilmiş boncuklar gibi sıralanır. Bu boncuk dizisi kendi üzerine yeniden kıvrılarak kromatin denen lifi oluşturur. Hücre bölünmeden önce kromatin daha da sıkı paketlenir ve mikroskopta görülen 46 kromozom ortaya çıkar. Histonları 1884’te Alman biyokimyacı Albrecht Kossel keşfetti; boncuklar ise ilk kez 1974’te elektron mikroskobuyla görüldü. Bu paketleme yalnızca yer kazanmak için değildir: Hücre bir bölgeyi gevşettiğinde oradaki genleri okuyabilir, sıkı tuttuğunda ise o genler kapalı kalır. Her hücre çekirdeği iki metrelik kendi kopyasını taşır: Biri anneden, biri babadan gelen, her biri yaklaşık üç milyar harflik iki dizi.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Biyoloji

İlgili kaynak: DNA
Sıradaki kartBal olağanüstü uzun süre dayanır. Yalnızca %18 kadarı sudur; içindeki şeker o kadar yoğundur ki mikropları beslemek yerine onların suyunu çeker. Asitliği de birçok mikrobun üremesini engeller. Ağzı kapalı tutulduğunda bozulmaz.Devam et →