Evren değişimden ibarettir; hayatımızı ise düşüncelerimiz biçimlendirir.

Kartın devamı

Marcus Aurelius (121–180), 161’den ölümüne kadar Roma imparatoruydu ve Stoa felsefesini benimsemişti. Kendime Düşünceler, onun kendisi için Yunanca tuttuğu özel notlardır. Bir kısmını Tuna sınırındaki uzun seferler sırasında yazdı ve hiç yayımlamayı düşünmedi; kitabın Yunanca adı kabaca “kendine” anlamına gelir. Bu söz, 4.3 numaralı bölümün son cümlesidir. Orada kendine, insanların kırlarda ya da deniz kıyısında sakin bir köşe aradığını, oysa en iyi sığınağın insanın kendi zihni olduğunu hatırlatır. Ardından kendine iki kural koyar: Dışımızdaki şeyler zihne dokunamaz, çünkü huzursuzluğumuz kendi yargılarımızdan doğar; gördüğümüz her şey de değişmekte ve yakında yok olacaktır. Yunancadaki kısa cümle, evrenin sürekli değiştiğini ve hayatı algılayışımızın yargılarımıza bağlı olduğunu anlatır. Karttaki söz, bu satırın yaygın ve daha serbest bir çevirisidir.