Ikigai Daily
Menü
MerakÖykü

Kızak köpekleri 1925’te, kışın dünyayla bağı kopan Alaska kasabası Nome’a difteri serumunu el değiştire değiştire 1.085 km taşıdı. Yirmi kızak sürücüsü ve yaklaşık 150 köpek bu yolu, −50°C’ye varan soğukta beş buçuk günde aldı.

Nome, Alaska, 1925

DoğaTarih

Kartın devamı

Difteri, özellikle çocukları boğarak öldürebilen bakteriyel bir boğaz hastalığıdır; antitoksin, bakterinin salgıladığı zehri etkisiz hâle getirir. Nome’daki doktor Curtis Welch’in elinde yalnızca süresi geçmiş bir miktar serum vardı. O yılların açık kokpitli uçakları böyle bir soğukta güvenle uçamazdı; serum trenle Nenana’ya, oradan da köpek kızaklarıyla taşındı. En zor etap Leonhard Seppala ile on iki yaşındaki önder köpeği Togo’ya düştü: Ekipleri, fırtınada Norton Sound’un deniz buzunu geçmek de dâhil, yaklaşık 420 km yol aldı. Nome’a giden son 89 km’yi ise Gunnar Kaasen’in ekibinin başındaki Balto koştu. Ünlenen de o oldu; New York’taki Central Park’ta heykeli var. Iditarod kızak yarışı bu koşunun anısını yaşatıyor.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Tarih

İlgili kaynak: Alaska
Mobil uygulamayı indirKartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

MerakBilim

ABD’nin batısında yetişen bazı bristlecone çamları 4.800 yaşından büyüktür; yani Mısır’daki Keops Piramidi’nden bile yaşlıdırlar.

Bilinen en yaşlı canlı örnek, Methuselah lakaplı ağaçtır ve Doğu Kaliforniya’daki White Mountains’ta yetişir. Yıllık halkaları sayıldığında 4.850 yaşından büyük olduğu anlaşılmıştır; zarar görmesin diye tam yeri gizli tutulur. Keops Piramidi MÖ 2560 dolaylarında yapıldı, yani Methuselah filizlendikten birkaç yüzyıl sonra. Bristlecone çamları, kireçtaşına benzeyen dolomit kayasının ince ve kuru toprağında, başka bitkilerin pek yaşayamadığı yerlerde son derece yavaş büyür; bu da onları rekabetten ve yangından korur. Yoğun ve reçineli odunları böceklere, mantarlara ve çürümeye direnir; ölen ağaçlar bile binlerce yıl ayakta kalabilir. 1964’te Nevada’da bir araştırmacı, sonradan Prometheus adı verilen bir ağacı kesti ve en az 4.862 halka saydı; bu ağaç o güne kadar bilinen en yaşlı ağaç çıktı.

Ikigai DailyKartı aç
MerakBilim

Yaklaşık 2,4 milyar yıl önce, mikropların ürettiği oksijen Dünya’nın havasında ilk kez birikmeye başladı ve o dönem yaşayan canlıların birçoğunu zehirledi.

Bilim insanları bu olaya Büyük Oksidasyon Olayı der. Oksijeni, güneş ışığıyla besin üreten ve atık olarak oksijen salan siyanobakteriler üretiyordu. Uzun süre bu gaz oluştuğu hızla tükendi; büyük kısmını okyanuslarda çözünmüş demir bağladı. Paslanan demir dibe çöktü ve bantlı demir oluşumları denen çizgili kayaçları meydana getirdi; bu kayaçlar bugün dünyanın başlıca demir cevheri kaynaklarındandır. Demir tükenince oksijen havada birikmeye başladı. Oksijensiz yaşayan birçok mikrop ya öldü ya da çamura ve derin sulara çekildi; bu yüzden olaya “oksijen felaketi” de denir. Oksijen, gezegeni sıcak tutan metanın büyük kısmını da yok etti ve uzun süren Huron buzul çağlarının başlamasına katkıda bulunmuş olabilir. Uzun vadede ise besinden çok daha fazla enerji elde etmeyi sağlayan oksijenli solunumu mümkün kıldı; karmaşık yaşam da sonradan bu enerjiyle gelişti.

Ikigai DailyKartı aç
MerakTarih

Amazon kara toprağı ya da terra preta, insan eliyle oluşmuş, alışılmadık derecede verimli, kapkara bir topraktır. Yerli yerleşimlerinin çevresinde kuşaklar boyunca biriken odun kömürü, çanak çömlek kırıkları, kemikler ve yemek artıkları, yağmur ormanının yoksul toprağını zenginleştirdi.

Terra preta, Portekizcede “kara toprak” demektir. Bu topraklar yaklaşık MÖ 450 ile MS 950 arasında Amazon Havzası’nın pek çok yerinde oluştu; koyu katman yer yer bir iki metre derinliğe iner. Yağmur ormanının sıradan toprağı yoksuldur, çünkü şiddetli yağmurlar besinleri yıkayıp götürür. Odun kömürü ise neredeyse hiç çözünmez; besini ve suyu yüzyıllarca toprakta tutar. Yöredeki çiftçiler bu toprağı bugün de kullanıyor. Terra preta, arkeologların Amazon’a bakışını da değiştirdi: Burası el değmemiş bir vahşi doğa değil, kalabalık ve yerleşik toplulukların biçimlendirdiği bir yerdi. Bilim insanları bugün aynı yöntemi, tarım atıklarından yapılıp yoksul topraklara karıştırılan “biyokömür”le taklit etmeye çalışıyor.

MIT / Amazonian dark earth researchKartı aç
MerakBilim

Ağaç halkaları, bir ahşabın hangi yıl büyüdüğünü gösterebilir. Dendrokronoloji denen bu bilim, yaşayan ağaçlardaki, eski kirişlerdeki ve toprak altından çıkan ahşaptaki halka desenlerini eşleştirerek geçmişteki iklimi, kuraklıkları ve yangınları ortaya çıkarır, eski yapıların yaşını belirler.

Ağaç her yıl bir halka ekler: İyi yıllarda geniş, kurak ya da soğuk yıllarda dar. Böylece art arda gelen halkalar barkoda benzeyen bir desen oluşturur. Bu desenler yaşayan ağaçlardan eski kerestelere doğru üst üste bindirilerek uzun takvimler kurulur; Orta Avrupa’da meşe ve çamdan oluşan kesintisiz bir kayıt 12.460 yıl geriye uzanır. Yöntemin kurucusu, 1900’lerin başında çalışmaya başlayan Amerikalı gökbilimci A. E. Douglass’tır. Douglass, güneş lekesi döngülerinin iklimi etkilediğini ağaç halkalarında görmeyi umuyordu; bu bağlantı kanıtlanamadı, ama tarihleme yöntemi tuttu. 1929’da ağaç halkası takvimi, Amerika’nın güneybatısındaki eski Pueblo yerleşimlerine kesin tarihler verdi. Douglass daha sonra Arizona Üniversitesi’nde Ağaç Halkası Araştırma Laboratuvarı’nı kurdu.

University of Arizona Laboratory of Tree-Ring Research / National Park ServiceKartı aç
MerakTarih

Aralık 1900’de, İskoçya’nın Dış Hebrid Adaları açıklarındaki Flannan Adaları Feneri’nin üç bekçisi ortadan kayboldu. İkmal gemisi 26 Aralık’ta geldiğinde, nöbeti devralacak bekçi Joseph Moore ocağı günlerdir sönük, saati durmuş, yatakları boş buldu. James Ducat, Thomas Marshall ve Donald McArthur’u bir daha gören olmadı.

Fener defterindeki son kayıt 13 Aralık tarihliydi; 14 Aralık’ın ve 15 Aralık sabahının notları ise hâlâ yazı tahtasında duruyordu, sabah işleri de bitirilmişti. Marshall deniz çizmeleri ve muşamba yağmurluğuyla, Ducat da deniz çizmeleri ve eski bir yağmurlukla çıkmıştı. McArthur’un ceketi içeride asılı duruyordu. Batı iskelesinde demir korkuluklar yerinden sökülmüş, halatların durduğu sandık denize gitmişti. Müfettiş Robert Muirhead’in vardığı sonuç şuydu: Bekçiler malzemeyi sağlama almak için iskeleye inmiş, beklenmedik büyüklükte bir dalga üçünü de kayalardan alıp götürmüştü. Efsanedeki el sürülmemiş sofra ise kayıtlarda değil, Wilfrid Gibson’ın 1912 tarihli şiirinde geçer. Joseph Moore mutfak eşyalarını tertemiz bulmuş ve bunu, adamların yemekten bir süre sonra çıktığının işareti saymıştı.

Northern Lighthouse BoardKartı aç
Sıradaki kartAkita cinsi köpek Hachikō, sahibini her akşam Tokyo’daki Shibuya İstasyonu’nda karşılardı. Profesör 1925’te işteyken aniden ölünce Hachikō, yaklaşık on yıl boyunca neredeyse her gün aynı saatte istasyona gelip onu bekledi.Devam et →