
Why it matters
The idea in context
UNESCO calls them a living cultural landscape. They are agriculture, engineering, memory and cooperation at once: terraces, irrigation, soil knowledge and ritual maintained across generations. Food begins long before it reaches a plate.
Türkçe
Aynı kart, başka bir dilde.
Ifugao Pirinç Terasları, Filipinler’de dağ yamaçlarına kurulmuş, su kanallarıyla beslenen basamaklı pirinç tarlalarıdır.
UNESCO bu alanı yaşayan bir kültürel peyzaj olarak tanımlar. Teraslar yalnızca tarla değildir; mühendislik, sulama bilgisi, toprak yönetimi, ritüel ve ortak emeğin birleşimidir. Pirinç burada bir ürün olduğu kadar kuşaktan kuşağa aktarılan bir düzenin parçasıdır.
Source trail
Read beyond the card.
UNESCO describes the Rice Terraces of the Philippine Cordilleras as a living cultural landscape blending physical, socio-cultural, economic, religious and political environments, built and passed down across generations. Source: https://whc.unesco.org/en/list/722/
Background reading: Rice Terraces of the Philippine CordillerasAttribution and context are revised when stronger evidence appears. Corrections are welcome through the editorial page.


