In 1838 Edgar Allan Poe wrote a novel in which shipwrecked sailors draw lots and eat the cabin boy, Richard Parker. Forty-six years later a real crew was rescued having done exactly that — to a cabin boy called Richard Parker.
The Mignonette case (1884)
Why it matters
The idea in context
Poe's only novel, The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket, contains the scene almost as a throwaway. In 1884 the yacht Mignonette sank in the South Atlantic and four survivors drifted for weeks; they killed and ate the seventeen-year-old cabin boy, whose name was Richard Parker. The case became R v Dudley and Stephens, the decision every English law student still reads on whether necessity can excuse murder. It is said a relative noticed the resemblance to Poe's book years later. The name resurfaced once more in Life of Pi, given to the tiger.
Türkçe
Aynı kart, başka bir dilde.
1838'de Edgar Allan Poe, gemisi batan denizcilerin kura çekip miçoları Richard Parker'ı yediği bir roman yazdı. Kırk altı yıl sonra gerçek bir mürettebat tam da bunu yapmış hâlde kurtarıldı — Richard Parker adlı bir miçoya.Mignonette davası (1884)
Poe'nun tek romanı olan Nantucketli Arthur Gordon Pym'in Öyküsü bu sahneyi neredeyse geçerken içerir. 1884'te Mignonette yatı Güney Atlantik'te battı ve dört kişi haftalarca sürüklendi; adı Richard Parker olan on yedi yaşındaki miçoyu öldürüp yediler. Dava, her İngiliz hukuk öğrencisinin hâlâ okuduğu, zorunluluğun cinayeti mazur gösterip gösteremeyeceğine dair R v Dudley and Stephens kararına dönüştü. Bir akrabanın yıllar sonra Poe'nun kitabıyla benzerliği fark ettiği söylenir. Ad bir kez daha Pi'nin Yaşamı'nda, kaplana verilerek yeniden ortaya çıktı.
Source trail
