Ikigai DailyHerkese açık koleksiyon
Dil, tarih, sanat, bilim ve iç dünyada arayın. Her sonuç; bağlamına, kaynağına ve bir sonraki fikre açılır.
Ara ve süz
1.965 kart, herkesin erişimine açık
Üç ayrı yol
Arşiv dökümü
Q0496Bu söz Walden’dan, Thoreau’nun Walden Gölü kıyısındaki sade yaşam deneyimini anlattığı kitaptan gelir. Bu bağlam önemli; o kaçışı pazarlamaz, saygın görünen sıradan hayatı teşhis eder. Henry David Thoreau (1817–1862); ‘Walden’ adlı eserinde bir gölet kıyısında sade yaşamla geçen iki yılı anlatan Amerikalı denemeciydi.
Q0497Dickens’ın Fransız Devrimi romanı İki Şehrin Hikâyesi’nin (1859) açılışı. Dickens şiddetli uçların çağını resmeder — ve bu cümle bugün de hemen her çalkantılı döneme uyar; eskimemesinin nedeni budur.
Q0498Bu söz Romeo ve Juliet’ten gelir; orada özel aşk, miras alınmış kamusal adlarla çarpışır. Kaynak, sözü kimlik, aile ve etiketlerin bedeli üzerine bir soruya dönüştürür. William Shakespeare (1564–1616); yaklaşık 37 oyun ve 154 sonenin yazarı, İngiliz dilinin en büyük yazarı kabul edilir.
Q0499Kipling’in ‘Eğer—’ şiirinden. Başarıyı ve başarısızlığı aynı sarsılmaz dinginlikle karşılamayı öğütler; çünkü ikisi de seni yönetmemesi gereken, geçici ‘sahtekârlar’dır.
Q0500Anna Karenina’nın (1878) ünlü açılış cümlesi. Tolstoy; aile, aşk ve ihanet romanına, okurların o günden beri tartıştığı bir savla başlar: Mutluluk tekdüze görünür, ama her mutsuzluğun kendine ait bir hikâyesi vardır.
Q0501Platon’un, Sokrates’in mahkemedeki savunmasını aktardığı Sokrates’in Savunması’ndan (yak. MÖ 399) türetilen ünlü bir özet. Delfi kâhininin kendisini insanların en bilgesi ilan ettiğini duyan Sokrates, bunun tek bir anlamı olabileceği sonucuna varır: Sorguladığı uzmanların aksine o, en azından neyi bilmediğini bilmektedir. Bu alçakgönüllülük — cehaleti kabul etmeyi sorgulamanın başlangıcı yapmak — Batı felsefesinin temeli oldu.
Q0502W. E. Henley’nin, hastalıktan ve bir ampütasyondan iyileşirken yazdığı ‘Invictus’ şiirinin meydan okuyan kapanışı — kaderin fırlattığı her şeye karşı bir irade ilanı.
Q0503Dante’nin Cehennem’inin açılışı. Hayatın ortasında karanlık bir ormanda kaybolan şair, cehennemden geçen bir yolculuğa başlar — yeni bir yol bulmanın öncesindeki bunalımın bir imgesi.
Q0504Benjamin Franklin’in Poor Richard’s Almanack’inden. Öfkeyle davranmanın genellikle pişmanlığa yol açtığı uyarısı — konuşmadan ya da vurmadan önce durmaya dair küçük, keskin bir ders.
Q0505Benjamin Franklin’e (1706–1790) yaygın biçimde atfedilir; ancak bu ifade yazılarında bulunamamıştır — Poor Richard’s Almanack ve Zenginliğin Yolu’nda defalarca verdiği öğüdü özetler. Finans eğretilemesi bilinçlidir: Paranın aksine bilgi içinizde birikir, çalınamaz ve her para biriminde temettü öder — muhakeme, fırsat, özgürlük.
Q0506Einstein’la yapılan bir söyleşiden. Bilginin, zaten bildiğimizi haritaladığını; hayal gücününse onun ötesine uzandığını savunur — bilimin ve sanatın yeniyi keşfetmesini sağlayan kıvılcım.
Q0507Bu söz Whitman’ın Leaves of Grass içindeki ‘Song of Myself’ şiirinden gelir. Şiir, benliği bedenlere, emeğe, doğaya ve yabancılara bağlı geniş demokratik bir sesle anlatır. Walt Whitman (1819–1892), Çimen Yaprakları ile modern şiiri yeniden şekillendiren Amerikalı şairdi.
Q0508Bu söz Gurur ve Önyargı’dan gelir. Austen’ın bağlamı önemlidir: cümle toplumsal komedidir; evlilik, para ve statü hakkında konuşma biçimlerini parlak bir kesinlikle açığa çıkarır. Jane Austen (1775–1817); zekâsı ve keskin toplumsal gözlemiyle övülen, Gurur ve Önyargı, Emma gibi eserlerin yazarı İngiliz romancıydı.
Q0509Kipling’e atfedilir. Sözcükleri bir ‘uyuşturucu’ olarak niteler; çünkü dil sarhoş edebilir, teselli edebilir, kışkırtabilir ya da iyileştirebilir — söylediklerimizde ne kadar güç olduğunun bir hatırlatması.
Q0510Bu söz Wilde’ın adlar, maskeler ve toplumsal performans üzerine töre komedisi Ciddi Olmanın Önemi’nden gelir. Nükte işler çünkü şaka, insanların uymuyormuş gibi yaptığı bir kuralı açığa çıkarır. Oscar Wilde (1854–1900); zekâsıyla ünlü, ‘Dorian Gray’in Portresi’nin yazarı İrlandalı şair ve oyun yazarıydı.
Q0511Bu söz Lady Windermere’in Yelpazesi’nden gelir. Wilde’ın aforizmaları yüzeyde parlar; ama çoğu zaman itibar, ikiyüzlülük, arzu ve saygın toplum tiyatrosunu keser. Oscar Wilde (1854–1900); zekâsıyla ünlü, ‘Dorian Gray’in Portresi’nin yazarı İrlandalı şair ve oyun yazarıydı.
Q0512Bu söz Lady Windermere’in Yelpazesi’nden gelir. Wilde’ın aforizmaları yüzeyde parlar; ama çoğu zaman itibar, ikiyüzlülük, arzu ve saygın toplum tiyatrosunu keser. Oscar Wilde (1854–1900); zekâsıyla ünlü, ‘Dorian Gray’in Portresi’nin yazarı İrlandalı şair ve oyun yazarıydı.
Q0513J. M. Barrie’nin Peter Pan’ından. Peter, ölümle bir çocuğun korkusuz merakıyla yüzleşir; nihai bilinmeyeni bir başka macera olarak yeniden çerçeveler — aynı anda hem cesaret hem masumiyet.
Q0514Patrick Henry’nin, 1775’te Virginia Kongresi önünde, kolonileri devrime çağıran haykırışı — Amerika’daki kolonileri bağımsızlık savaşına çağıran sözler.
Q0515Bu söz Walden’dan, Thoreau’nun Walden Gölü kıyısındaki sade yaşam deneyimini anlattığı kitaptan gelir. Bu bağlam önemli; o kaçışı pazarlamaz, saygın görünen sıradan hayatı teşhis eder. Henry David Thoreau (1817–1862); ‘Walden’ adlı eserinde bir gölet kıyısında sade yaşamla geçen iki yılı anlatan Amerikalı denemeciydi.
Q0516Bu söz Hamlet’ten gelir; oyun erteleme, vicdan, yas ve eylem üzerine kuruludur. Kaynak, söze basit bir motivasyon emrinden daha fazla ağırlık verir. William Shakespeare (1564–1616); yaklaşık 37 oyun ve 154 sonenin yazarı, İngiliz dilinin en büyük yazarı kabul edilir.
Q0517Bu söz Tao Te Ching geleneğiyle ilişkilidir. Kısa ve paradoksal üslubu Taocu temalara işaret eder: zorlamama, tevazu, boşluk ve bağırmaya ihtiyaç duymayan güç. Lao Tzu, geleneksel olarak Taoizm’in temel metni Tao Te Ching’in yazarı kabul edilen, yarı efsanevi antik Çinli bilgeydi.
Q0518Bu söz Alexander Pope’un ‘An Essay on Man’ adlı 18. yüzyıl felsefi şiirinden gelir; insan sınırları, gurur, akıl ve daha büyük bir düzen içindeki yerimiz üzerine düşünür. Alexander Pope (1688–1744), hiciv şiirleri ve Homeros çevirisiyle ünlenen İngiliz şairdi.
Q0519Bu söz Alexander Pope’un ‘An Essay on Man’ adlı 18. yüzyıl felsefi şiirinden gelir; insan sınırları, gurur, akıl ve daha büyük bir düzen içindeki yerimiz üzerine düşünür. Alexander Pope (1688–1744), hiciv şiirleri ve Homeros çevirisiyle ünlenen İngiliz şairdi.
