Sabah ışığı yalnızca odayı aydınlatmaz; uyanıklığımızı, hormonlarımızı ve uykumuzu zamanlayan iç saatimizin ayarlanmasına da yardım eder. Bu saatin bir turu 24 saatten biraz uzun sürer; her gün ışıkla ayarlanmasa giderek daha geç saatlere kayardı.
Circadian science / NCBI
Kartın devamı
Sinyal, gözdeki üçüncü tür ışığa duyarlı hücrelerden gelir; bunlar görmemizi sağlayan çubuk ve koni hücrelerinden farklıdır. Bu hücreleri 2002’de, David Berson ve Samer Hattar’ın ekiplerinin de aralarında olduğu araştırmacılar tanımladı. Hücrelerde, en çok mavi ışığa tepki veren melanopsin adlı bir pigment bulunur. Sinyallerini, beynin tabanındaki hipotalamusta yer alan suprakiazmatik çekirdeğe iletirler; bu küçük sinir hücresi kümesi bedenin ana saatidir. Harvard’da 1999’da yapılan bir çalışma, insan iç saatinin kendi döngüsünü yaklaşık 24 saat 11 dakika olarak ölçtü. Sabah ışığı iç saati daha erkene çeker; akşam geç saatlerdeki parlak ışık ise onu daha geç saatlere kaydırır ve gecenin geldiğini bildiren melatonin hormonunun salgılanmasını geciktirir. Jeffrey Hall, Michael Rosbash ve Michael Young, iç saatin hücre içindeki işleyişini çözdükleri için 2017 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü’nü aldı.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Circadian science / NCBI
İlgili kaynak: Biyolojik saat
