Burun her nefesi akciğerler için hazırlar. Burnun iç yüzeyi içeri çekilen havayı ısıtıp nemlendirir; burun kılları ve yapışkan salgı (mukus) da tozu ve poleni tutar. Böylece hava akciğerlere ulaştığında vücut sıcaklığına yakın ve neredeyse tamamen nemlenmiş olur.
Solunum bilimi
Kartın devamı
Bu işin büyük bölümü burun konkalarında yapılır. Konkalar, burnun her iki yanında üçer tane bulunan, kıvrık raflara benzeyen ince kemiklerdir ve bol damarlı bir zarla kaplıdır. Havayı dar kanallara bölerek geniş, ılık ve nemli bir yüzeyin üzerinden geçirirler. Mukusa yapışan kiri de titrek tüy denen kıl benzeri minik yapılar boğaza doğru süpürür; kir oradan yutulur. Çoğu insanda bir de “burun döngüsü” vardır: Birkaç saatte bir burnun bir yanı hafifçe şişer, öbür yanı açılır; böylece iki taraf işi sırayla üstlenir. Ağızdan nefes alınca bu hazırlığın büyük kısmı atlanır; ağızdan soluyanların boğazının kurumasının bir nedeni de budur.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Solunum bilimi
İlgili kaynak: Soluma