Ikigai Daily
Menü
AzimAlıntı

Her karanlık gecenin ardından daha aydınlık bir gün gelir.

Genellikle Tupac Shakur’a atfedilir

EdebiyatZihin

Kartın devamı

Bu söz, hip-hop’un bugün de en etkili isimlerinden sayılan Amerikalı rapçi, oyuncu ve şair Tupac Shakur’a (1971–1996) mal edilir. Posterlerde ve konuşmalarda onun adıyla dolaşır; ama hangi şarkısında, röportajında ya da şiirinde geçtiği bugüne dek bulunamamıştır. Yine de düşünce onun dünyasına yabancı değildir. Ölümünden üç yıl sonra, 1999’da yayımlanan şiir kitabı The Rose That Grew from Concrete (Betonda Yeşeren Gül), zor koşullarda filizlenen umuda dönüp dönüp gelir.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Widely attributed to Tupac Shakur

İlgili kaynak: Tupac Shakur
Mobil uygulamayı indirKartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

AzimEdebiyat

Amerikalı yazar John Kennedy Toole 1969’da öldüğünde mizah romanı Alıklar Birliği (A Confederacy of Dunces) henüz yayımlanmamıştı. Annesi Thelma Toole, müsveddeyi okutacak birini yıllarca aradı. Kitap sonunda 1980’de çıktı ve 1981’de Pulitzer Kurgu Ödülü’nü kazandı.

Toole romanı 1960’ların başında yazdı. Simon & Schuster yayınevinden bir editör kitap üzerinde onunla yaklaşık iki yıl çalıştı, sonra geri çevirdi. Yıllarca depresyonla boğuşan Toole, 1969’da otuz bir yaşında intihar etti. Bundan sonra müsveddeyi annesi Thelma sahiplendi ve yıllarca yayınevlerinin kapısını çaldı. 1976’da, o sırada New Orleans’ta ders veren romancı Walker Percy’yi kitabı okumaya ikna etti. Percy sonradan, kötü bulup bırakmayı umarak başladığını, ama elinden bırakamadığını yazdı. Louisiana State University Press romanı 1980’de Percy’nin önsözüyle yayımladı. Kahramanı Ignatius J. Reilly’nin bronz heykeli bugün New Orleans’ta, Canal Street’te duruyor. Roman, yazarının ölümünden sonra Pulitzer kazanan az sayıdaki kitaptan biridir.

Edebiyat tarihiKartı aç
AzimEdebiyat

Yüzleşilen her şey değiştirilemez; ama yüzleşilmeden hiçbir şey değiştirilemez.

Amerikalı romancı ve deneme yazarı James Baldwin (1924–1987) bu cümleyi, Ocak 1962’de The New York Times Book Review’da yayımlanan “As Much Truth As One Can Bear” (“Katlanılabildiği Kadar Gerçek”) adlı denemesinde yazdı. Konusu romancılardı: Döneminin Amerikalı yazarlarının kendi ülkelerine dürüstçe bakmaktan kaçındığını savunuyordu. Cümle kendi üstüne döner, “her şey” ikinci yarıda “hiçbir şey” olur. Verdiği söz de mütevazıdır: Bir sorunla yüzleşmek değişimi garanti etmez, ama yüzleşmeden hiçbir şey değişmez. Bugün edebiyatın çok ötesinde, özellikle ırk ve adalet tartışmalarında sıkça alıntılanıyor.

James Baldwin, ‘As Much Truth As One Can Bear’ (1962)Kartı aç
AzimEdebiyat

Söyle bana, bu biricik, dizginsiz ve değerli hayatınla ne yapmayı düşünüyorsun?

1984’te Pulitzer Ödülü’nü kazanan Amerikalı şair Mary Oliver (1935–2019), House of Light (1990) kitabındaki “The Summer Day” (“Yaz Günü”) şiirini bu soruyla bitirir. Şiir, dünyayı kimin yarattığını sorarak başlar, sonra şairin avucundan şeker yiyen tek bir çekirgeye yakından bakar. Oliver duanın tam olarak ne olduğunu bilmediğini, ama dikkat etmeyi ve bir günü kırlarda dolaşarak geçirmeyi bildiğini söyler. Soruyu ancak bundan sonra sorar. Böyle okununca soru bir başarı çağrısından çok, etrafına bakmaya bir davettir.

Mary Oliver, ‘The Summer Day’, House of Light (1990)Kartı aç
AzimEdebiyat

Günlerimizi nasıl geçiriyorsak, hayatımızı da elbette öyle geçiririz.

Pilgrim at Tinker Creek ile 1975’te Pulitzer Ödülü’nü kazanan Amerikalı yazar Annie Dillard (1945 doğumlu), bu cümleyi yazmanın gündelik emeğini anlatan kısa kitabı The Writing Life’ta (Yazı Hayatı, 1989) yazdı. Pek alıntılanmayan bir sonraki cümle, şu saatle ve bir sonrakiyle ne yapıyorsak yaptığımız şeyin o olduğunu söyler. Dillard’ın derdi pratiktir: Bir düzen, günü kargaşadan ve anlık heveslerden korur; günleri yakalamak için kurulmuş bir ağ gibidir. Yazarlara, manzarası olmayan sade bir odada çalışmalarını da öğütler.

Annie Dillard, The Writing Life (1989)Kartı aç
AzimEdebiyat

Uçurumun kenarına git ve atla. Kanatlarını düşerken yap.

Fahrenheit 451 ve Mars Yıllıkları’nın yazarı Amerikalı Ray Bradbury, bu sözü 1995’te Brown Üniversitesi’nin öğrenci gazetesine verdiği bir söyleşide söyledi. 2010’da CNN’e de yaptığı işi düşünmediğini, sadece yaptığını anlattı ve kanatları düşerken yapma benzetmesini yineledi. Kendisi de hep böyle çalıştı. 1950 dolaylarında çalışma odası tutacak parası yoktu; Fahrenheit 451’in ilk hâlini UCLA kütüphanesinin bodrumunda, bozuk parayla çalışan kiralık bir daktiloda yazdı: On sent yarım saat yazmaya yetiyordu. Süre işledikçe hızlı yazmak zorundaydı; ilk müsvedde ona toplam dokuz dolar seksen sente mal oldu.

Ray Bradbury, interview in The Brown Daily Herald (24 March 1995)Kartı aç
Sıradaki kartCan sıkıntısının çaresi meraktır. Merakın ise çaresi yoktur.Devam et →