Ikigai Daily
AzimAlıntıBağlam ve kaynaklar

Uçurumun kenarına git ve atla. Kanatlarını düşerken yap.

Ray Bradbury, Fahrenheit 451 önsözü

EdebiyatZihin

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Bradbury’nin çalışma odası tutacak parası yoktu; ‘Fahrenheit 451’i bir üniversite kütüphanesinin bodrumundaki daktilo odasında, parayla çalışan bir makinede yazdı: On sent yarım saat veriyordu. Saat onu hızlı yazmaya zorladı; makine her durduğunda yukarı çıkıp raflar arasında dolaştı. İlk müsvedde ona dokuz dolar seksen sente mal oldu. Otuz üç yaşındaydı ve elinde kitap yakmayı anlatan bir kitap vardı.

Kaynağın izi

Daha fazla okuyun.

Kaynak: Ray Bradbury, introduction to Fahrenheit 451 (2003 edition)

Arka plan okuması: Ray BradburyDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.
Mobil uygulamayı indirEditoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Aynı konuya veya okuma biçimine dokunan başka kartlar.

Q1267
AzimEdebiyat

Her karanlık gecenin ardından daha aydınlık bir gün gelir.

Tupac Shakur’a (1971–1996) yaygın atfedilir; Betondan Büyüyen Gül adlı şiir derlemesi aynı yoğun umut sezgisini taşır — ama bu dizenin kesin kaynağı saptanamamıştır. Tesellisi meteorolojiktir: Hayattaki karanlık da gökteki gibi havadır — hüküm değil, sonu olan bir evre.

Widely attributed to Tupac ShakurKartı aç
Q1690
AzimEdebiyat

John Kennedy Toole komik romanını yayımlatamadı ve otuz bir yaşında kendi canına kıydı. Annesi sonraki on bir yılı, alacak herkese müsveddeyi dayatarak geçirdi. Kitap Pulitzer Ödülü kazandı.

Thelma Toole defalarca geri çevrildi; sonunda o sırada New Orleans’ta ders veren romancı Walker Percy’yi köşeye sıkıştırdı ve o okuyana dek gitmemekte fiilen diretti. Percy, bırakmak için bir neden bulmayı bekleyerek başladı ve tam tersine elinden bırakamadı. Kitap ölümünden on iki yıl sonra, 1980’de yayımlandı ve 1981’de Pulitzer Kurgu Ödülü’nü aldı. Öykü çoğu zaman bir zafer diye anlatılır, aynı zamanda ağır bir öyküdür: Tanınma, ona ihtiyacı olan kişi için çok geç geldi. Bunlar size yakın geliyorsa, lütfen güvendiğiniz biriyle konuşun.

Edebiyat tarihiKartı aç
Q2075
AzimEdebiyat

Yüzleşilen her şey değiştirilemez; ama yüzleşilmeden hiçbir şey değiştirilemez.

Cümle bugün tek başına dolaşıyor; afişlerde, konuşmaların sonunda. Oysa Baldwin bunu 1962’de bir gazetenin kitap ekindeki denemesinde yazdı ve romancılardan söz ediyordu: Kendi kuşağının yazarlarının, içinde yaşadıkları ülkeye bakmaktan kaçındığını söylüyordu. Cümleyi bir menteşe gibi kurmuş: ‘Her şey’ ikinci yarıda ‘hiçbir şey’e dönüyor, fiiller yer değiştiriyor. İçindeki söz bilerek küçük tutulmuş: Yüzleşmek hiçbir şeyi garanti etmez, ama onsuz da hiçbir şey olmaz.

James Baldwin, ‘As Much Truth As One Can Bear’ (1962)Kartı aç
Q2081
AzimEdebiyat

Söyle bana, bu tek vahşi ve değerli hayatınla ne yapmayı düşünüyorsun?

Soru çoğunlukla tek başına alıntılanır ve bir başarı çağrısı gibi duyulur. Oysa şiirde, tek bir çekirgeyi izlemekle geçen on iki dingin dizenin ardından gelir: Çenesinin iki yana kayışı, kocaman ve karmaşık gözleri, Oliver’ın avucundan aldığı şeker. Oliver sabahları cebinde defteriyle Provincetown ormanlarında yürürdü. Sorunun gücü, kendisinden önce gelen o dikkatten geliyor.

Mary Oliver, ‘The Summer Day’, House of Light (1990)Kartı aç
Q2083
AzimEdebiyat

Günlerimizi nasıl geçiriyorsak, hayatımızı da öyle geçiriyoruz.

Cümlenin nadiren birlikte alıntılanan bir devamı var: ‘Bu saatle, sonrakiyle ne yapıyorsak, yaptığımız şey odur.’ Dillard kaderden değil, çizelgelerden söz ediyor. Ona göre program, günleri yakalamak için kurulan bir ağdır; içine tırmandığın bir iskele, böylece iş canın istese de istemese de olur. Kitabı, manzarasını bantla kapattığı briket duvarlı bir çalışma odasında yazdı.

Annie Dillard, The Writing Life (1989)Kartı aç
Sıradaki kartDüşlerine sıkı sarıl; çünkü düşler ölürse hayat, uçamayan kanadı kırık bir kuştur.Q2114