IBM’in 1980’de piyasaya sürdüğü 3380 disk sürücüsü, bir gigabayttan fazla veri saklayabilen ilk cihazlardandı. Buzdolabı büyüklüğündeki bir dolaba 2,52 gigabayt sığıyordu.

Bilgisayar tarihi (IBM storage)

Kartın devamı

IBM, 3380 gibi makinelere “doğrudan erişimli depolama aygıtı” adını veriyordu. Bunlar bankaların, havayollarının ve devlet dairelerinin ana bilgisayarlarına, yani kurumun bütün işini gören büyük merkezî bilgisayarlara bağlanan disk birimleriydi. Aranan kayda, bant gibi baştan sarmaya gerek kalmadan doğrudan ulaşmayı sağlıyorlardı. Her 3380’in içinde iki kapalı disk grubu ve dört ayrı okuma-yazma kolu vardı; piyasaya çıktığında modeline göre 81.000 ile 142.200 dolar arasında satılıyordu. Cihaz on beş yılı aşkın süre üretildi ve IBM tarihinin en başarılı ürünlerinden biri oldu. Bugün tırnak büyüklüğündeki bir microSD kart bir terabayt, yani bunun yaklaşık 400 katı veri saklayabiliyor; üstelik fiyatı kat kat düşük.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Bilgisayar tarihi (IBM storage)

İlgili kaynak: IBM 3380

Mobil uygulamayı indir Kartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

AzimTeknoloji

Standart yük konteyneri sayesinde eşya gemiden trene, trenden kamyona hiç boşaltılmadan geçer. Malcolm McLean’in 1956’da yaygınlaştırmaya başladığı bu sistem dünya ticaretini çok ucuzlattı.

Konteynerden önce yükler tek tek taşınırdı: Çuvalları, sandıkları ve fıçıları liman işçileri gemiye taşır, gemiler de limanda çoğu zaman günlerce beklerdi. Amerikalı kamyon taşımacısı Malcolm McLean, Nisan 1956’da tankerden dönüştürülen Ideal X gemisiyle 58 konteyneri Newark’tan Houston’a gönderdi. Kendi hesabına göre parça yükü gemiye yüklemenin tonu 5,86 dolara, konteynerle ise yaklaşık 16 sente mal oluyordu. 1960’ların sonunda uluslararası standartlar kutuların ölçülerini ve onları vinçlere, kamyonlara ve birbirine kilitleyen köşe bağlantılarını belirledi; böylece her liman her konteyneri taşıyabilir oldu. Limanlarda çok daha az işçiye ihtiyaç kaldı; birçok kent de eski limanlarından uzakta yeni konteyner terminalleri kurdu.

Smithsonian / National Inventors Hall of FameKartı aç

MerakTeknoloji

OpenStreetMap, gönüllülerin 2004’ten beri birlikte çizdiği ücretsiz bir dünya haritasıdır. Herkes bir yol, patika ya da bina ekleyip düzeltebilir; telefon uygulamalarından yardım kuruluşlarına kadar herkes de bu veriyi kullanabilir.

Steve Coast, OpenStreetMap’i 2004’te Londra’daki University College London’da öğrenciyken başlattı. İngiltere’nin resmî harita kurumu Ordnance Survey verilerini ücretsiz paylaşmıyordu. Coast da yanına bir GPS cihazı alıp bisikletle Regent’s Park’ın çevresini dolaştı ve o aralık ayında ilk sokağı haritaya kendisi ekledi. Ardından dünyanın dört bir yanından gönüllüler geldi: Kimi sokakları yürüyerek ya da bisikletle dolaştı, kimi uydu fotoğraflarının üzerinden çizim yaptı. Projenin değeri 2010 Haiti depreminde anlaşıldı. Gönüllüler Port-au-Prince’in yollarını, binalarını ve kamplarını iki gün kadar içinde haritaya geçirdi; yardım kuruluşları kentin o sırada elde bulunan en ayrıntılı haritalarından birine kavuştu. İnsani yardım haritacıları bunu sonraki pek çok afette de tekrarladı.

OpenStreetMap FoundationKartı aç

MerakTeknoloji

İnternette gönderilen neredeyse her şey paket anahtarlamayla yol alır: Veri, her biri adres bilgisi taşıyan küçük paketlere bölünür; paketler ağda farklı yollardan gidebilir ve varış noktasında yeniden birleştirilir.

Eski telefon ağları, bir görüşme boyunca iki uç arasındaki hattın tamamını, sessiz anlarda bile, o görüşmeye ayırırdı. Paket anahtarlamada ise pek çok kullanıcı aynı bağlantıları paylaşır; bir yol kesilirse paketler başka yoldan gider. Fikir 1960’larda iki kişinin aklına birbirinden habersiz geldi. ABD’deki RAND Corporation’da Paul Baran, 1960’ların başında savaşta hasar görse bile çalışmayı sürdürebilecek bir ağ tasarladı. İngiltere’deki Ulusal Fizik Laboratuvarı’nda (NPL) Donald Davies ise 1965’ten itibaren, hatları çok sayıda bilgisayar kullanıcısının verimli biçimde paylaşabilmesi için benzer bir tasarıma ulaştı ve “paket anahtarlama” terimini o buldu. Laboratuvarın ağı 1970’te hizmete girdi; Davies’in fikirleri internetin öncüsü ARPANET’in biçimlenmesine de katkıda bulundu.

Internet Society / National Physical LaboratoryKartı aç

MerakDil

Mors alfabesi her harfi kısa ve uzun işaretlerden oluşan bir desenle yazar; böylece bir mesaj tıkırtı, ses, ışık ya da elektrik sinyali olarak yol alabilir. 1840’lardan itibaren elektrikli telgrafla uzak mesafelere mesaj göndermeyi mümkün kıldı.

Samuel Morse’un 1837 dolaylarındaki ilk telgraf kodu yalnızca rakamlardan oluşuyordu; her sayı bir kod sözlüğündeki bir sözcüğe karşılık geliyordu. Ortağı Alfred Vail 1840’ta kodu harflere genişletti ve en sık kullanılan harflere en kısa işaretleri verdi. Hangi harflerin sık kullanıldığını, yerel bir gazetenin matbaasındaki kurşun harfleri sayarak bulmuştu. 1848’de Alman telgraf öncüsü Friedrich Gerke kodu sadeleştirdi; onun sürümü, 1865’te Paris’te kabul edilen Uluslararası Mors Alfabesi’nin temeli oldu. Gemiler, ünlü SOS dâhil imdat çağrılarını 1999’da uyduya dayalı sistemlere geçilene kadar Mors’la gönderdi. Amatör telsizciler Mors’u bugün de kullanıyor, seyrüsefer vericileri de kimliklerini hâlâ Mors koduyla bildiriyor.

Library of Congress / Smithsonian InstitutionKartı aç

MerakTeknoloji

Paslanmaz çeliği 1913’te Sheffield’da metalürji uzmanı Harry Brearley geliştirdi; aslında top namlularının çabuk aşınmasına çare arıyordu. Sık anlatılan hikâyeye göre Brearley, başarısız saydığı örnekleri hurdaya attıktan haftalar sonra birinin hiç paslanmadığını fark etti.

Brearley okulu on iki yaşında bırakıp bir çelik fabrikasında işçi olarak çalışmaya başladı; kimyayı ve metalürjiyi evde ve akşam kurslarında kendi kendine öğrendi. Brown-Firth laboratuvarlarında kromlu çelikleri denerken, Ağustos 1913’te yüzde 12,8 krom içeren bir çelik döktü. Kendi notlarında anlattığı olay, hurda yığını hikâyesinden daha sadedir: Yeni çelik, mikroskop için numuneleri aşındırmakta kullanılan asitlere direnç gösteriyordu. Bunun nedeni, kromun yüzeyi kapatan ince ve görünmez bir oksit tabakası oluşturmasıdır. Sirke ve limon suyu da çeliği lekelemeyince Brearley’nin aklına silahlar değil, Sheffield’ın ünlü çatal bıçak sanayisi geldi. Çeliğe “pas tutmaz çelik” adını verdi; “paslanmaz çelik” adı ise Sheffield’daki çatal bıçak üreticisi R. F. Mosley’den Ernest Stuart’ın önerisiydi.

İcatlar tarihiKartı aç

Sıradaki kartAvustralya’da yaşayan lir kuşu, dünyanın en usta taklitçilerindendir. Başka pek çok kuş türünün sesini şaşırtıcı bir doğrulukla taklit eder ve bunları kendi şarkısına katar.Devam et →

IBM’in 1980’de piyasaya sürdüğü 3380 disk sürücüsü, bir gigabayttan fazla veri saklayabilen ilk cihazlardandı. Buzdolabı büyüklüğündeki bir dolaba 2,52 gigabayt sığıyordu.

Kartın devamı

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Buradan devam edebilirsiniz.

Standart yük konteyneri sayesinde eşya gemiden trene, trenden kamyona hiç boşaltılmadan geçer. Malcolm McLean’in 1956’da yaygınlaştırmaya başladığı bu sistem dünya ticaretini çok ucuzlattı.

OpenStreetMap, gönüllülerin 2004’ten beri birlikte çizdiği ücretsiz bir dünya haritasıdır. Herkes bir yol, patika ya da bina ekleyip düzeltebilir; telefon uygulamalarından yardım kuruluşlarına kadar herkes de bu veriyi kullanabilir.

İnternette gönderilen neredeyse her şey paket anahtarlamayla yol alır: Veri, her biri adres bilgisi taşıyan küçük paketlere bölünür; paketler ağda farklı yollardan gidebilir ve varış noktasında yeniden birleştirilir.

Mors alfabesi her harfi kısa ve uzun işaretlerden oluşan bir desenle yazar; böylece bir mesaj tıkırtı, ses, ışık ya da elektrik sinyali olarak yol alabilir. 1840’lardan itibaren elektrikli telgrafla uzak mesafelere mesaj göndermeyi mümkün kıldı.