Standart yük konteyneri sayesinde eşya gemiden trene, trenden kamyona hiç boşaltılmadan geçer. Malcolm McLean’in 1956’da yaygınlaştırmaya başladığı bu sistem dünya ticaretini çok ucuzlattı.

Linotip, dizgici klavyede yazdıkça metni satır satır erimiş metalden döken bir dizgi makinesiydi. Ottmar Mergenthaler’in icadı olan makineyi ilk kez 1886’da New York Tribune gazetesi kullandı; gazeteler neredeyse bir yüzyıl boyunca onunla dizildi.

Linotip’ten önce dizgiciler metal harfleri kasadan tek tek elle alıp dizerdi; bir gazete sayfasını hazırlamak saatler sürerdi. Almanya’da saatçi çırağı olarak yetişip ABD’ye göç eden ve Baltimore’da çalışan Mergenthaler, her tuşa basıldığında bir harfin küçük pirinç kalıbını düşüren bir makine yaptı. Satır tamamlanınca makine bu kalıp dizisine erimiş metal döker, tek parça bir satır çıkarır, sonra kalıpları yeniden kullanılmak üzere yerlerine gönderirdi. Adı İngilizce “line o’ type”, yani “bir satır harf” sözünden gelir. Tuşlar harflerin kullanılma sıklığına göre dizildiği için satırı bozan dizgici parmağını ilk sütunlarda gezdirir, ortaya “etaoin shrdlu” çıkardı; bu anlamsız söz bazen yanlışlıkla gazeteye de geçerdi. Linotip, 1970’lerde yerini fotodizgiye bıraktı.