Amerikalı demiryolu ustabaşı Phineas Gage, 1848’de kafatasını delip geçen bir metreden uzun demir bir çubuğa rağmen hayatta kaldı. Kazadan sonra davranışlarının değiştiği anlatıldı. Bu anlatılar Gage’i, beynin ön kısmındaki hasarla kişilik arasında bağ kurulan ilk vakalardan biri yaptı.

Cavendish, Vermont, 1848

TarihZihin

Kartın devamı

Gage, bir kayaya açılan deliğe barut yerleştirip 109 santim uzunluğunda, yaklaşık 6 kilo ağırlığında demir bir çubukla bastırırken bir kıvılcım barutu ateşledi. Çubuk sol elmacık kemiğinin altından girdi, kafasının tepesinden çıktı ve 25 metre kadar öteye düştü. Beyninin sol ön lobunu, yani alnın arkasında kalan ve plan yapmaya, kendini denetlemeye yardım eden bölgeyi ağır biçimde yaraladı. Doktoru John Harlow, Gage’in düşüncesiz ve ağzı bozuk biri olduğunu yazdı; arkadaşları da onun “artık eski Gage olmadığını” söyledi. Sonraki anlatılar bu değişimin ne kadar köklü ve kalıcı olduğunu abarttı: Gage ilerleyen yıllarda Şili’de birkaç yıl posta arabası sürdü. 1860’ta öldü; kafatası ve çubuk bugün Harvard’daki Warren Anatomi Müzesi’nde saklanıyor.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Sinirbilim tarihi

İlgili kaynak: Phineas Gage
Sıradaki kartİsviçreli mühendis George de Mestral, 1941’de Alpler’de yürüyüşten döndüğünde köpeğinin tüylerine yapışan dikenleri merak etti. Mikroskopla bakınca dikenlerdeki minik kancaların tüylerdeki ilmeklere takıldığını gördü. Sonraki on yılını bu fikri cırt cırta dönüştürmekle geçirdi.Devam et →