Yapay ışıktan önce Avrupa’nın büyük bölümü geceyi iki vardiyada uyurdu: Akşam karanlığıyla başlayan ‘ilk uyku’, bir saat kadar sakin bir uyanıklık, sonra şafağa dek süren ‘ikinci uyku’. Bu düzen; mahkeme tutanaklarında, dua kitaplarında ve pek çok dildeki mektuplarda karşımıza çıkar.

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Tarihçi Roger Ekirch bu alışkanlığı binlerce kayıttan derledi — insanlar aradaki uyanıklığı dua etmek, konuşmak, onarım yapmak ya da karanlıkta öylece düşünmek için kullanıyordu. Ritim, on dokuzuncu yüzyılda gaz lambaları ve sanayi çizelgeleri geceyi sıkıştırdıkça kayboldu. Kanıtlar bunun tüm insanlıktan çok sanayi öncesi Avrupa’ya hâkim olduğunu gösteriyor; bu yüzden bir reçete gibi değil, bir hatırlatma gibi okumak en doğrusu: Sekiz saatlik blok uyku yakın zamanın icadı ve gece 3’te uyanmak bir zamanlar korkulacak bir şey değildi.