1912’de İngiltere’nin Sussex bölgesindeki Piltdown’da bir çakıl ocağından çıkan kalıntılar, maymunla insan arasındaki “kayıp halka” diye tanıtıldı. Ancak 1953’te bunun bir sahtekârlık olduğu anlaşıldı: Orta Çağ’dan kalma bir insan kafatası, eğelenip eski görünsün diye boyanmış bir orangutan çenesiyle birleştirilmişti.

Kartın devamı

Pek çok İngiliz bilim insanı Piltdown Adamı’nı kısmen işine geldiği için benimsedi: Buluntu, insanın erken bir atasını İngiltere’ye yerleştiriyor ve büyük beynin insana benzer bir çeneden önce geliştiği inancına uyuyordu. Afrika’da sonradan bulunan fosiller sıranın tam tersi olduğunu gösterdi. Ama bunların bazıları, örneğin Raymond Dart’ın 1924’te bulduğu Taung Çocuğu, Piltdown’a uymadığı için uzun süre ciddiye alınmadı. 1950’lerin başında Kenneth Oakley ve British Museum’daki meslektaşları, gömülü kemiklerin zamanla yeraltı suyundan ne kadar flor emdiğini ölçen flor tarihlemesini kullandı ve çenenin kafatasından çok daha genç olduğunu gösterdi. 2016’da yayımlanan bir araştırma, sahtekârın neredeyse kesin olarak kalıntıları “bulan” ve 1916’da ölen amatör koleksiyoncu Charles Dawson olduğu sonucuna vardı.