The story behind the card
Many British scientists accepted Piltdown Man partly because it suited them: it put an early human ancestor in England and fitted the belief that a large brain had evolved before a human-like jaw. Later fossils from Africa showed the opposite order, but some, such as the Taung Child found by Raymond Dart in 1924, were long dismissed because they did not match Piltdown. In the early 1950s Kenneth Oakley and colleagues at the British Museum used fluorine dating, which measures how much fluorine buried bones absorb from groundwater over time, and showed that the jaw was far younger than the skull. A 2016 study concluded that the forger was almost certainly Charles Dawson, the amateur collector who had 'found' the remains and who died in 1916.
Türkçe oku
1912'de İngiltere'nin Sussex bölgesindeki Piltdown'da bir çakıl ocağından çıkan kalıntılar, maymunla insan arasındaki “kayıp halka” diye tanıtıldı. Ancak 1953'te bunun bir sahtekârlık olduğu anlaşıldı: Orta Çağ'dan kalma bir insan kafatası, eğelenip eski görünsün diye boyanmış bir orangutan çenesiyle birleştirilmişti.Piltdown, Sussex, 1912
Pek çok İngiliz bilim insanı Piltdown Adamı'nı kısmen işine geldiği için benimsedi: Buluntu, insanın erken bir atasını İngiltere'ye yerleştiriyor ve büyük beynin insana benzer bir çeneden önce geliştiği inancına uyuyordu. Afrika'da sonradan bulunan fosiller sıranın tam tersi olduğunu gösterdi. Ama bunların bazıları, örneğin Raymond Dart'ın 1924'te bulduğu Taung Çocuğu, Piltdown'a uymadığı için uzun süre ciddiye alınmadı. 1950'lerin başında Kenneth Oakley ve British Museum'daki meslektaşları, gömülü kemiklerin zamanla yeraltı suyundan ne kadar flor emdiğini ölçen flor tarihlemesini kullandı ve çenenin kafatasından çok daha genç olduğunu gösterdi. 2016'da yayımlanan bir araştırma, sahtekârın neredeyse kesin olarak kalıntıları “bulan” ve 1916'da ölen amatör koleksiyoncu Charles Dawson olduğu sonucuna vardı.