Palmiye yaprağı yazmaları, Güney ve Güneydoğu Asya’da yüzyıllar boyunca kitabın yerini tuttu. Kâtipler metni kurutulmuş palmiye yaprağından kesilen uzun, dar şeritlere yazar ya da kazır, sonra yaprakları ipe dizip iki tahta kapak arasına bağlardı.

Palm-leaf manuscript

DilTarih

Kartın devamı

Yapraklar çoğunlukla iki palmiye türünden, talipot ve palmira palmiyelerinden alınır; kullanılmadan önce kurutulur, kaynatılır ya da isle tütsülenir ve parlatılırdı. Güney Hindistan’da ve Sri Lanka’da kâtipler harfleri madenî bir kalemle yaprağa kazır, sonra yaprağa yağla karıştırılmış is sürerlerdi; is çiziklere dolar, yazı siyah görünürdü. Daha kuzeyde mürekkeple yazmak daha yaygındı. Yapraklardaki bir ya da iki delikten geçirilen ip, sayfaları sırayla bir arada tutardı. Sri Lanka geleneğine göre Budist Pali Kanonu ilk kez MÖ 1. yüzyılda palmiye yapraklarına yazıldı. Tropik nemde bir yazma en fazla birkaç yüzyıl dayanabildiği için metinler ancak tekrar tekrar kopyalanarak günümüze ulaştı.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Palm-leaf manuscript

İlgili kaynak: Palmiye yaprağı el yazması
Sıradaki kartHawaii dili, yani ʻōlelo Hawaiʻi, 20. yüzyılda neredeyse yok olmuştu. Aileler 1984’te Hawaii dilinde eğitim veren anaokulları açarak, 1987’de de devlet okullarında bu dilde eğitim hakkını kazanarak dili yeniden canlandırdı. Bu yol bugün anaokulundan üniversiteye uzanıyor.Devam et →