İranlı gökbilimci Nasîrüddin Tûsî, aralarında Alamut’un da bulunduğu Nizari İsmaili kalelerinde yirmi yılı aşkın süre yaşadı; 1256’da Moğol fatihi Hülagü’nün hizmetine girdi. Moğolların desteğiyle 1259’da kuzeybatı İran’daki Meraga’da büyük bir rasathane kurdu.

Kartın devamı

Nasîrüddin Tûsî (1201–1274), İran’ın kuzeydoğusundaki Tus’ta doğmuş bir gökbilimci, matematikçi ve filozoftu. Nizarilerin yanındayken ahlak felsefesi üzerine çok okunan Ahlâk-ı Nâsırî’yi (1235) yazdı; 1247’de de bugün “Tûsî çifti” denen düzeneği tanımladı: İki katı büyüklükteki bir çemberin içinde yuvarlanan küçük bir çember, dairesel hareketi doğrusal harekete çevirir. Orada ne kadar kendi isteğiyle kaldığı hâlâ tartışılıyor. Meraga’da bilginleri, aletleri ve büyük bir kütüphaneyi bir araya getirdi, yeni gökbilim cetvelleri hazırladı. Tûsî çiftine benzeyen bir düzenek sonradan Kopernik’in eserinde de görülür; ona nasıl ulaştığı ise bilinmiyor.