Modern klima 1902’de New York’un Brooklyn ilçesindeki bir matbaada doğdu. Havadaki nem kâğıdı bir şişiriyor bir büzüyordu; art arda basılan renkler de bu yüzden üst üste tam oturmuyordu. Buffalo Forge şirketinde çalışan 25 yaşındaki mühendis Willis Carrier, havadaki nemi ayarlayan bir düzenek tasarladı.

Willis Carrier, 1902, Sackett & Wilhelms printing plant, Brooklyn

TeknolojiTarih

Kartın devamı

Carrier’ın makinesi havayı soğuk su dolu boruların üzerinden geçiriyordu; soğuk bardağın dışında damlalar biriktiği gibi, havadaki nem de borularda yoğunlaşıp ayrılıyordu. Carrier 1906’da, havaya gerektiğinde nem katan ya da havadan nem çeken bir “hava işleme aygıtı”nın patentini aldı. 1915’te altı arkadaşıyla birlikte Carrier Engineering Corporation’ı kurdu. İlk müşteriler uzun yıllar fabrikalardı; örneğin nemli ya da kuru havanın işi bozduğu dokuma fabrikaları. Halk serin havayla 1920’lerde mağazalarda ve sinemalarda tanıştı: 1925’te New York’taki Rivoli Sineması Carrier’ın sistemiyle açıldı ve yazın salonlar dolmaya başladı. Ev tipi klimalar ancak İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra yaygınlaştı. Carrier bugün “modern klimanın babası” diye anılır.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Willis Carrier, 1902, Sackett & Wilhelms printing plant, Brooklyn

İlgili kaynak: Willis Carrier
Sıradaki kart1940’ta John Randall ile Harry Boot’un Birmingham Üniversitesi’nde geliştirdiği magnetron, güçlü mikrodalgalar üreten küçük bir cihazdı ve radarın çok daha net görmesini sağladı. Aynı yılın eylül ayında bir İngiliz heyeti çalışan bir örneğini ABD’ye götürdü. Cihaz orada uçak, gemi ve denizaltı bulan radarlara dönüştü.Devam et →