Zeno of Elea, a Greek philosopher of the 5th century BC, argued that motion is impossible: to cross a room you must first cover half the distance, then half of what remains, and so on for ever.
Philosophy
The story behind the card
Zeno (c. 490–430 BC) came from Elea, a Greek city in southern Italy, and was a follower of Parmenides, who taught that reality is one and unchanging and that motion is an illusion. Zeno's paradoxes were meant to show that believing in motion leads to even stranger conclusions. His own book is lost; we know the arguments mainly through Plato and through Aristotle, who discusses them in his Physics. The most famous says that swift Achilles can never overtake a tortoise with a head start, because each time he reaches the spot where it was, it has moved on. Mathematics later showed that infinitely many steps can add up to a finite distance: a half plus a quarter plus an eighth, and so on, comes to exactly one. This was put on a rigorous footing only in the 19th century, with the idea of a limit.
Türkçe oku
MÖ 5. yüzyılda yaşamış Yunan filozof Elealı Zenon, hareketin imkânsız olduğunu savundu: Bir odayı geçmek için önce yolun yarısını, sonra kalanın yarısını, sonra onun da yarısını geçmek gerekir ve bu sonsuza dek sürer.
Zenon (yaklaşık MÖ 490–430), güney İtalya'daki Yunan kenti Elea'dandı. Gerçekliğin tek ve değişmez, hareketin ise bir yanılsama olduğunu öğreten Parmenides'in öğrencisiydi. Paradokslarıyla, harekete inanmanın daha da tuhaf sonuçlara yol açtığını göstermek istedi. Kendi kitabı kayıptır; görüşlerini daha çok Platon'dan ve onları Fizik adlı eserinde tartışan Aristoteles'ten biliyoruz. En ünlüsüne göre hızlı koşan Akhilleus, önden yola çıkan bir kaplumbağaya asla yetişemez: Kaplumbağanın bulunduğu yere her vardığında, kaplumbağa biraz daha ilerlemiş olur. Matematik sonradan sonsuz sayıda adımın sonlu bir uzaklık oluşturabileceğini gösterdi: Yarım artı çeyrek artı sekizde bir diye sonsuza dek süren toplam, tam olarak bire eşittir. Bu düşünce ancak 19. yüzyılda, limit kavramıyla sağlam bir temele oturdu.