Tsundoku is the Japanese word for buying books and letting them pile up unread. It carries no real reproach: it joins 'piling things up' and 'reading', and the pile is treated as a fairly harmless habit.
Japanese
The story behind the card
The word first appeared in print in the 1870s, in a mild joke about a teacher whose library grew faster than his reading. It plays on 'tsunde oku', to stack up and leave for later, blended with 'dokusho', reading. That makes it different from bibliomania, an older Western term for a compulsive, even pathological urge to collect books: tsundoku describes an ordinary, slightly sheepish habit, not a disorder. The word spread well beyond Japan in the 2010s, when English-language writers began using it as a wry, forgiving label for the habit of buying more books than anyone could realistically read.
Türkçe oku
Tsundoku, Japoncada kitap alıp okumadan üst üste biriktirmenin adıdır. Sözcükte bir kınama yoktur: “yığmak” ile “okumak”ı birleştirir ve bu yığın zararsız bir alışkanlık sayılır.
Sözcük ilk kez 1870'lerde basılı bir metinde, kitaplığı okuduğundan hızlı büyüyen bir öğretmenle hafifçe dalga geçen bir ifade olarak görülür. “Yığıp sonraya bırakmak” anlamına gelen tsunde oku ile “kitap okumak” anlamındaki dokusho'nun birleşmesinden doğmuştur. Bu yönüyle Batı'da kitap toplamaya yönelik saplantılı, hatta hastalıklı bir tutkuyu anlatan bibliyomaniden ayrılır: Tsundoku bir hastalık değil, sıradan ve biraz mahcup olunan bir alışkanlıktır. Sözcük 2010'larda Japonya dışına taştı; İngilizce yazan yazarlar onu, okunabilecek olandan fazla kitap alma alışkanlığı için sevecen, biraz da muzip bir ad olarak kullanmaya başladı.