Photogrammetry measures real objects from photographs. By matching the same points in pictures taken from different positions, it calculates distances, shapes and exact 3D positions, and it is how many maps, building surveys and 3D models are made.
Photogrammetry
The story behind the card
When a camera moves, nearby things seem to shift against the background more than distant ones. This effect, called parallax, is also why a finger held close to the face seems to jump when each eye is closed in turn. If the camera positions are known or can be worked out, software matches corresponding points across several views and triangulates where each one sits in space. The French army officer Aimé Laussedat began making maps from photographs in the 1850s and is often called the father of the field; the German architect Albrecht Meydenbauer coined the word “photogrammetry” in 1867 while recording historic buildings. Photographs taken from aircraft later made it the standard way to map large areas. Today it produces maps, building surveys and 3D records of objects too fragile to handle, and drones and phone apps use the same principle.
Türkçe oku
Fotogrametri, gerçek nesneleri fotoğraflardan ölçme yöntemidir. Farklı noktalardan çekilmiş fotoğraflarda aynı noktaları eşleştirerek uzaklıkları, biçimleri ve üç boyutlu konumları hesaplar. Pek çok harita, yapı rölövesi ve üç boyutlu model bu yolla hazırlanır.
Kamera yer değiştirdiğinde yakındaki nesneler, uzaktakilere göre daha çok kayıyormuş gibi görünür. Paralaks denen bu etki, yüze yakın tutulan bir parmağın gözler sırayla kapatıldığında yer değiştiriyormuş gibi görünmesinin de nedenidir. Kameranın konumları biliniyorsa ya da hesaplanabiliyorsa, yazılım aynı noktaları birkaç görüntüde eşleştirir ve her birinin uzaydaki yerini üçgenlemeyle bulur. Fransız subay Aimé Laussedat 1850'lerde fotoğraflardan harita çıkarmaya başladı ve çoğu zaman bu alanın babası sayılır. “Fotogrametri” sözcüğünü ise tarihî yapıları bu yöntemle belgeleyen Alman mimar Albrecht Meydenbauer 1867'de ortaya attı. Daha sonra uçaklardan çekilen fotoğraflar, geniş alanları haritalamanın standart yolu oldu. Bugün bu yöntemle haritalar, yapı rölöveleri ve elle tutulamayacak kadar kırılgan nesnelerin üç boyutlu kayıtları hazırlanıyor; dronlar ve telefon uygulamaları da aynı ilkeyi kullanıyor.
