Middlemarch’ın yazarı George Eliot aslında Mary Ann Evans’tı. Romanları hafif “hanım romanları” diye küçümsenmesin, ciddiye alınsın ve özel hayatı eleştirmenlerin diline düşmesin diye 1857’den itibaren bir erkek adı kullandı.

Kartın devamı

Evans (1819–1880) Warwickshire’da büyüdü; babası orada bir malikânenin yöneticisiydi. Roman yazmaya başlamadan önce saygın bir çevirmendi ve Londra’nın önde gelen dergilerinden Westminster Review’un editörlerindendi. 1856’da yazdığı “Silly Novels by Lady Novelists” (Hanım Yazarların Saçma Romanları) adlı denemesinde, kadınların yazdığı pek çok romanın akla sığmaz olay örgülerini alaya aldı; kendi eserlerinin ise kendi değeriyle okunmasını istiyordu. Bir de özel hayatı vardı: Başka biriyle hâlâ evli olan yazar George Henry Lewes ile açıkça birlikte yaşıyordu. Sonradan anlattığına göre George, Lewes’in ilk adıydı; Eliot’u ise “ağız dolduran, kolay söylenen bir sözcük” olduğu için seçmişti. İlk öyküleri, Scenes of Clerical Life (Papaz Hayatından Sahneler), 1857’de Blackwood’s Magazine’de yayımlandı ve birçok okur onları bir taşra papazının yazdığını sandı. 1859’da Adam Bede büyük ilgi görünce Joseph Liggins adlı bir adam kitabın yazarı olduğunu ileri sürdü; bunun üzerine Evans kim olduğunu açıkladı.