Koyun Dolly, 1996’da İskoçya’da doğdu ve yetişkin bir hayvandan alınan bir hücreden klonlanan ilk memeli oldu.

Ikigai Daily

Kartın devamı

Dolly, 5 Temmuz 1996’da Edinburgh yakınlarındaki Roslin Enstitüsü’nde doğdu. Ian Wilmut ile Keith Campbell’ın yönettiği ekip, somatik hücre çekirdek transferi denen yöntemi kullandı: Altı yaşındaki bir koyunun meme bezinden alınan bir hücrenin, genetik malzemeyi taşıyan çekirdeği, kendi çekirdeği çıkarılmış bir yumurta hücresine yerleştirildi. O güne kadar pek çok bilim insanı, görevi belirlenmiş yetişkin bir hücrenin geri döndürülüp bütün bir canlıyı oluşturamayacağına inanıyordu. Ekip ona şarkıcı Dolly Parton’ın adını verdi. Dolly altı kuzu doğurdu. Şubat 2003’te, altı yaşındayken, koyunlarda yaygın bir virüsün yol açtığı bir akciğer tümörü yüzünden uyutuldu; eklem iltihabı da vardı. Doldurulmuş bedeni bugün İskoçya Ulusal Müzesi’nde sergileniyor.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Ikigai Daily

İlgili kaynak: Dolly (koyun)

Mobil uygulamayı indir Kartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

MerakBilim

Meksiko Şehri’nin göllerinde yaşayan bir semender olan aksolotl, kopan bacağını kemiği, kası ve siniriyle birlikte yeniden oluşturabilir; omuriliğinin ve kalbinin hasarlı kısımlarını da onarabilir.

Semenderlerin çoğu hayata suda, tüy gibi solungaçlarla başlar ve zamanla karada yaşayan erişkinlere dönüşür. Aksolotl bu dönüşümü hiç geçirmez: solungaçlarını koruyarak ve sudan çıkmadan büyür, hatta bu hâliyle ürer. Biyologlar buna neoteni der. Bir uzvunu kaybettiğinde yara kısa sürede deriyle kapanır; altında blastema denen, eksik parçayı yeniden kurabilen bir hücre tomurcuğu oluşur. Yeni bacak birkaç hafta ile birkaç ay içinde, çoğu zaman iz bırakmadan çıkar. Doğada artık başlıca Meksiko Şehri’ndeki eski göllerden geriye kalan Xochimilco kanallarında yaşar. Kirlilik, göllerin kurutulması ve sonradan getirilen sazan ve tilapya balıkları yüzünden türün nesli kritik tehlike altındadır. Buna karşılık dünyanın dört bir yanındaki laboratuvarlarda ve akvaryumlarda çok sayıda aksolotl yaşar; bilim insanlarının onları bu kadar yakından inceleyebilmesi de bu sayededir.

Ikigai DailyKartı aç

MerakEvrim

Archaeopteryx, yaklaşık 150 milyon yıl önce bugünkü Almanya’da yaşamış, saksağan büyüklüğünde bir hayvandı. Kuş gibi tüylü kanatları vardı, ama küçük bir dinozor gibi dişleri, pençeli parmakları ve uzun, kemikli bir kuyruğu da vardı. Kuşların dinozorlarla akraba olduğunun ilk ipuçlarından biri oldu.

1861’de Alman paleontolog Hermann von Meyer, Bavyera’daki Solnhofen kireçtaşından çıkan tek bir tüy fosilini tanımladı; aynı yıl yakınlarda neredeyse eksiksiz bir iskelet bulundu. Bu kireçtaşı o kadar ince taneliydi ki baskı kalıbı yapmak için çıkarılıyordu; tüylerin izlerini bile korumuştu. İskeleti British Museum satın aldı ve Richard Owen 1863’te, Darwin’in Türlerin Kökeni’nden dört yıl sonra, bilim dünyasına tanıttı. Bugün, 1870’lerde bulunan ve çok iyi korunmuş Berlin örneği de dahil olmak üzere, bir düzine kadar örnek biliniyor. Archaeopteryx hâlâ genellikle kuş soy ağacının dibine ya da yakınına yerleştirilir; ama büyük olasılıkla bugünkü kuşların doğrudan atası değil, yan bir dal.

ArchaeopteryxKartı aç

MerakEvrim

Darwin ispinozları, Galápagos Adaları’nda yaşayan on ikiden fazla kuş türüdür ve hepsi tek bir atadan gelir. Gagaları, sert tohum kıran kalın gagalardan böcek toplayan cımbız gibi ince gagalara kadar çeşitlenmiştir; her türün gagası yaşadığı adadaki besine uygundur.

Darwin bu kuşların bir kısmını 1835’te HMS Beagle yolculuğu sırasında topladı, ama birbirlerine ne kadar yakın akraba olduklarını o zaman fark etmedi. Bunu yolculuktan sonra kuşbilimci John Gould ortaya koydu. Bugün bu ispinozlar, biyolojide adaptif radyasyon denen olgunun ders kitabı örneğidir: Tek bir atadan gelen tür zamanla çoğalır ve her yeni tür farklı bir yaşam biçimine uyum sağlar. Adları yanıltıcıdır; aslında gerçek ispinoz değil, tangaragiller familyasındandırlar. Peter ve Rosemary Grant 1973’ten beri bu kuşları küçük Daphne Major adasında inceliyor. 1977’deki şiddetli kuraklıktan sonra geriye çoğunlukla iri ve sert tohumlar kalınca büyük gagalı kuşlar daha çok hayatta kaldı; sonraki kuşağın gagaları ölçülebilir biçimde daha büyüktü. Evrim, birkaç yıl içinde gözle izlenebilmişti.

Darwin’s finchesKartı aç

MerakYemek

Fermantasyon, yani mayalanma, mayaların ve bakterilerin yiyeceklerdeki şekerle beslenip onu asite, alkole ya da gaza dönüştürmesidir. Ekmek, yoğurt, peynir, şarap ve turşu bu sayede yapılır; buzdolabından binlerce yıl önce yiyecekler de böyle bozulmadan saklanırdı.

İnsanlar yiyecekleri, nasıl olduğunu bilmeden çok önce mayalıyordu: Çin’deki Jiahu’da bulunan çömleklerin içindeki kalıntılar, orada yaklaşık 9.000 yıl önce pirinç, bal ve meyveden mayalanmış bir içki yapıldığını gösteriyor. Fermantasyon yüzyıllar boyunca salt kimyasal bir olay sanıldı. 1850’lerde Fransız kimyager Louis Pasteur bunun canlı mikroorganizmaların işi olduğunu ve farklı mikropların farklı sonuçlar verdiğini gösterdi: Kimi yiyeceğe lezzet katıyor, kimi onu bozuyordu. Bu buluş, istenmeyen mikropları hafif ısıtmayla öldüren pastörizasyonun doğmasını sağladı. Yöntem önce 1860’larda şaraba, daha sonra süte uygulandı.

FermentationKartı aç

MerakYemek

Ekşi maya, içinde yabani mayaların ve laktik asit bakterilerinin birlikte yaşadığı bir un ve su karışımıdır. Mayalar ekmeği kabartan gazı üretir; bakteriler de ekmeğe ekşi tadını veren ve daha uzun süre bozulmadan kalmasına yardım eden asitleri üretir.

Ticari fırın mayası 19. yüzyılda yaygınlaşana kadar mayalı ekmeğin büyük kısmı böyle yapılırdı: Her günkü hamurdan bir parça ayrılır, ertesi günün hamurunu mayalamak için saklanırdı. 1971’de ABD Tarım Bakanlığı’ndan araştırmacılar Kline ve Sugihara, San Francisco ekmeğinin ünlü ekşi tadını veren bakteriyi ayırdı; bakteriye sonradan Fructilactobacillus sanfranciscensis adı verildi. Bu bakteri o zamandan beri dünyanın her yerindeki ekşi mayalarda bulundu. Yanında yaşadığı maya, bakterinin en sevdiği şeker olan maltozu kullanamaz; bu yüzden ikisi hamuru paylaşır ama birbiriyle yarışmaz. Ekmeğin ne kadar ekşi olacağını sıcaklık ve mayanın ne sıklıkla beslendiği belirler; hangi mikrobun baskın çıkacağına bunlar karar verir.

SourdoughKartı aç

Sıradaki kartÖlüp okyanusun dibine batan bir balina, birbiri ardına gelen hayvan ve mikrop topluluklarını on yıllarca besleyebilir. Besinin kıt olduğu derinliklerde zengin bir besin adasına dönüşür.Devam et →