Margaret Hamilton, Apollo uzay araçlarındaki bilgisayarların uçuş yazılımını yazan MIT ekibini yönetti. Apollo 11 Ay’a alçalırken bilgisayar aşırı yüklenince yazılım öncelikli olmayan işleri bıraktı ve inişin kritik işlerini sürdürdü.

NASA

Kartın devamı

İnişten önceki son dakikalarda Apollo güdüm bilgisayarı 1201 ve 1202 alarmları verdi; bu, bilgisayarın zamanında bitirebileceğinden fazla iş yüklendiği anlamına geliyordu. Fazladan yükün büyük kısmı, Ay yörüngesinde ana gemiyle buluşmak için kullanılan buluşma radarından geliyordu: radar, hesaplama zamanını tüketen gereksiz sinyaller gönderiyordu. Hamilton’ın ekibinin MIT’deki öteki mühendislerle birlikte yazdığı yazılım, işleri önceliğe göre yürütüyordu: aşırı yüklenince kendini yeniden başlattı, en önemsiz işleri bıraktı ve donup kalmak yerine yön bulma ve motor denetimi işlerini sürdürdü. Görev Kontrol alarmların tehlikeli olmadığına karar verdi ve mürettebata devam etmesini söyledi. Ünlü bir fotoğrafta Hamilton, kendi boyunda bir yığın basılı Apollo program listesinin yanında durur.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: NASA

İlgili kaynak: Margaret Hamilton (yazılım mühendisi)

Mobil uygulamayı indir Kartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

AzimTeknoloji

Standart yük konteyneri sayesinde eşya gemiden trene, trenden kamyona hiç boşaltılmadan geçer. Malcolm McLean’in 1956’da yaygınlaştırmaya başladığı bu sistem dünya ticaretini çok ucuzlattı.

Konteynerden önce yükler tek tek taşınırdı: Çuvalları, sandıkları ve fıçıları liman işçileri gemiye taşır, gemiler de limanda çoğu zaman günlerce beklerdi. Amerikalı kamyon taşımacısı Malcolm McLean, Nisan 1956’da tankerden dönüştürülen Ideal X gemisiyle 58 konteyneri Newark’tan Houston’a gönderdi. Kendi hesabına göre parça yükü gemiye yüklemenin tonu 5,86 dolara, konteynerle ise yaklaşık 16 sente mal oluyordu. 1960’ların sonunda uluslararası standartlar kutuların ölçülerini ve onları vinçlere, kamyonlara ve birbirine kilitleyen köşe bağlantılarını belirledi; böylece her liman her konteyneri taşıyabilir oldu. Limanlarda çok daha az işçiye ihtiyaç kaldı; birçok kent de eski limanlarından uzakta yeni konteyner terminalleri kurdu.

Smithsonian / National Inventors Hall of FameKartı aç

MerakTeknoloji

OpenStreetMap, gönüllülerin 2004’ten beri birlikte çizdiği ücretsiz bir dünya haritasıdır. Herkes bir yol, patika ya da bina ekleyip düzeltebilir; telefon uygulamalarından yardım kuruluşlarına kadar herkes de bu veriyi kullanabilir.

Steve Coast, OpenStreetMap’i 2004’te Londra’daki University College London’da öğrenciyken başlattı. İngiltere’nin resmî harita kurumu Ordnance Survey verilerini ücretsiz paylaşmıyordu. Coast da yanına bir GPS cihazı alıp bisikletle Regent’s Park’ın çevresini dolaştı ve o aralık ayında ilk sokağı haritaya kendisi ekledi. Ardından dünyanın dört bir yanından gönüllüler geldi: Kimi sokakları yürüyerek ya da bisikletle dolaştı, kimi uydu fotoğraflarının üzerinden çizim yaptı. Projenin değeri 2010 Haiti depreminde anlaşıldı. Gönüllüler Port-au-Prince’in yollarını, binalarını ve kamplarını iki gün kadar içinde haritaya geçirdi; yardım kuruluşları kentin o sırada elde bulunan en ayrıntılı haritalarından birine kavuştu. İnsani yardım haritacıları bunu sonraki pek çok afette de tekrarladı.

OpenStreetMap FoundationKartı aç

MerakTeknoloji

İnternette gönderilen neredeyse her şey paket anahtarlamayla yol alır: Veri, her biri adres bilgisi taşıyan küçük paketlere bölünür; paketler ağda farklı yollardan gidebilir ve varış noktasında yeniden birleştirilir.

Eski telefon ağları, bir görüşme boyunca iki uç arasındaki hattın tamamını, sessiz anlarda bile, o görüşmeye ayırırdı. Paket anahtarlamada ise pek çok kullanıcı aynı bağlantıları paylaşır; bir yol kesilirse paketler başka yoldan gider. Fikir 1960’larda iki kişinin aklına birbirinden habersiz geldi. ABD’deki RAND Corporation’da Paul Baran, 1960’ların başında savaşta hasar görse bile çalışmayı sürdürebilecek bir ağ tasarladı. İngiltere’deki Ulusal Fizik Laboratuvarı’nda (NPL) Donald Davies ise 1965’ten itibaren, hatları çok sayıda bilgisayar kullanıcısının verimli biçimde paylaşabilmesi için benzer bir tasarıma ulaştı ve “paket anahtarlama” terimini o buldu. Laboratuvarın ağı 1970’te hizmete girdi; Davies’in fikirleri internetin öncüsü ARPANET’in biçimlenmesine de katkıda bulundu.

Internet Society / National Physical LaboratoryKartı aç

MerakDil

Mors alfabesi her harfi kısa ve uzun işaretlerden oluşan bir desenle yazar; böylece bir mesaj tıkırtı, ses, ışık ya da elektrik sinyali olarak yol alabilir. 1840’lardan itibaren elektrikli telgrafla uzak mesafelere mesaj göndermeyi mümkün kıldı.

Samuel Morse’un 1837 dolaylarındaki ilk telgraf kodu yalnızca rakamlardan oluşuyordu; her sayı bir kod sözlüğündeki bir sözcüğe karşılık geliyordu. Ortağı Alfred Vail 1840’ta kodu harflere genişletti ve en sık kullanılan harflere en kısa işaretleri verdi. Hangi harflerin sık kullanıldığını, yerel bir gazetenin matbaasındaki kurşun harfleri sayarak bulmuştu. 1848’de Alman telgraf öncüsü Friedrich Gerke kodu sadeleştirdi; onun sürümü, 1865’te Paris’te kabul edilen Uluslararası Mors Alfabesi’nin temeli oldu. Gemiler, ünlü SOS dâhil imdat çağrılarını 1999’da uyduya dayalı sistemlere geçilene kadar Mors’la gönderdi. Amatör telsizciler Mors’u bugün de kullanıyor, seyrüsefer vericileri de kimliklerini hâlâ Mors koduyla bildiriyor.

Library of Congress / Smithsonian InstitutionKartı aç

MerakTeknoloji

IBM’in 1980’de piyasaya sürdüğü 3380 disk sürücüsü, bir gigabayttan fazla veri saklayabilen ilk cihazlardandı. Buzdolabı büyüklüğündeki bir dolaba 2,52 gigabayt sığıyordu.

IBM, 3380 gibi makinelere “doğrudan erişimli depolama aygıtı” adını veriyordu. Bunlar bankaların, havayollarının ve devlet dairelerinin ana bilgisayarlarına, yani kurumun bütün işini gören büyük merkezî bilgisayarlara bağlanan disk birimleriydi. Aranan kayda, bant gibi baştan sarmaya gerek kalmadan doğrudan ulaşmayı sağlıyorlardı. Her 3380’in içinde iki kapalı disk grubu ve dört ayrı okuma-yazma kolu vardı; piyasaya çıktığında modeline göre 81.000 ile 142.200 dolar arasında satılıyordu. Cihaz on beş yılı aşkın süre üretildi ve IBM tarihinin en başarılı ürünlerinden biri oldu. Bugün tırnak büyüklüğündeki bir microSD kart bir terabayt, yani bunun yaklaşık 400 katı veri saklayabiliyor; üstelik fiyatı kat kat düşük.

Bilgisayar tarihi (IBM storage)Kartı aç

Sıradaki kartBeatles 1962’nin ilk günü Londra’da Decca plak şirketi için seçmeye girdi ve reddedildi. Anlatılana göre şirket, grubun menajerine gitar gruplarının modasının geçtiğini söyledi. Grup aynı yıl Parlophone plak şirketiyle anlaştı ve popüler müziğin en başarılı gruplarından biri oldu.Devam et →

Margaret Hamilton, Apollo uzay araçlarındaki bilgisayarların uçuş yazılımını yazan MIT ekibini yönetti. Apollo 11 Ay’a alçalırken bilgisayar aşırı yüklenince yazılım öncelikli olmayan işleri bıraktı ve inişin kritik işlerini sürdürdü.

Kartın devamı

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Buradan devam edebilirsiniz.

Standart yük konteyneri sayesinde eşya gemiden trene, trenden kamyona hiç boşaltılmadan geçer. Malcolm McLean’in 1956’da yaygınlaştırmaya başladığı bu sistem dünya ticaretini çok ucuzlattı.

OpenStreetMap, gönüllülerin 2004’ten beri birlikte çizdiği ücretsiz bir dünya haritasıdır. Herkes bir yol, patika ya da bina ekleyip düzeltebilir; telefon uygulamalarından yardım kuruluşlarına kadar herkes de bu veriyi kullanabilir.

İnternette gönderilen neredeyse her şey paket anahtarlamayla yol alır: Veri, her biri adres bilgisi taşıyan küçük paketlere bölünür; paketler ağda farklı yollardan gidebilir ve varış noktasında yeniden birleştirilir.

Mors alfabesi her harfi kısa ve uzun işaretlerden oluşan bir desenle yazar; böylece bir mesaj tıkırtı, ses, ışık ya da elektrik sinyali olarak yol alabilir. 1840’lardan itibaren elektrikli telgrafla uzak mesafelere mesaj göndermeyi mümkün kıldı.

IBM’in 1980’de piyasaya sürdüğü 3380 disk sürücüsü, bir gigabayttan fazla veri saklayabilen ilk cihazlardandı. Buzdolabı büyüklüğündeki bir dolaba 2,52 gigabayt sığıyordu.