Uluslararası Fonetik Alfabe (IPA), her konuşma sesine ayrı bir simge verir. 1888’den beri dilbilimciler, hangi dilde olursa olsun bir sözcüğün nasıl söylendiğini, yazılışından bağımsız olarak bu alfabeyle gösterir.

Uluslararası Fonetik Derneği, 1888

DilBilim

Kartın devamı

Alfabeyi, 1886’da Paris’te Paul Passy’nin önderliğinde Fransız ve İngiliz dil öğretmenlerinin kurduğu Uluslararası Fonetik Derneği hazırladı; amaç, her dilde işe yarayacak tek bir gösterim sistemiydi. Simgelerin çoğu Latin harfleridir. Latin alfabesinde karşılığı olmayan sesler için, örneğin güney Afrika’daki bazı dillerde dil şaklatılarak çıkarılan “klik” sesleri için yeni harfler ve küçük işaretler eklenmiştir. Sözlükler IPA’yı kullanır, çünkü yazılış telaffuzu her zaman doğru göstermez: İngilizcedeki “read” sözcüğü iki türlü okunur, IPA’da ise bu ikisi /riːd/ ve /rɛd/ diye ayrı yazılır. Dernek, fonetikçiler yeni değişikliklerde anlaştıkça tabloyu hâlâ günceller.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: International Phonetic Association

İlgili kaynak: Uluslararası Fonetik Alfabe
Sıradaki kartMors alfabesi en kısa işaretleri en sık kullanılan harflere verir: İngilizcede en çok geçen harf olan E tek bir nokta, T tek bir çizgidir; Q gibi seyrek bir harf ise dört işaret tutar. Böylece gündelik mesajlar telgrafla daha çabuk gönderilebiliyordu.Devam et →