Ikigai Daily
Menü
AzimBilgi

Japon topluluk davulculuğu taiko, Kuzey Amerika’da 1960’ların sonundan itibaren Kaliforniya’da kurulan Japon Amerikalı gruplar sayesinde kök saldı. Bu gruplar davullarını şarap fıçısı gibi ellerindeki malzemelerden kendileri yaptı; birlikte çalmak da bir topluluk olmanın yolu hâline geldi.

Taiko

MüzikGöçSanat

Kartın devamı

Japoncada taiko düpedüz davul demektir. Büyük ve koreografili davul topluluklarının çaldığı kumi-daiko üslubu ise İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, özellikle Daihachi Oguchi’nin 1951’de kurduğu grupla biçimlendi. Seiichi Tanaka 1968’de San Francisco Taiko Dojo’yu kurdu; 1969’da da Los Angeles’taki Senshin Budist Tapınağı’nın üyeleri Kinnara Taiko’yu oluşturdu ve pahalı davullar yerine şarap fıçılarından davul yaptı. Aileleri savaş yıllarında kamplara kapatılmış pek çok Japon Amerikalı için taiko, miraslarını herkesin önünde sahiplenmenin bir yolu oldu. Bugün Kuzey Amerika’da yüzlerce taiko grubu var.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Taiko

İlgili kaynak: Taiko
Mobil uygulamayı indirKartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

DinginlikMüzik

Arirang, Kore’nin en tanınmış halk şarkısıdır; hem Kuzey’de hem Güney’de hem de yurt dışındaki Koreliler arasında söylenir. Yaklaşık 60 türü ve 3.600 kadar çeşitlemesi vardır. Hepsinde nakarat “Arirang, arirang, arariyo” gibidir; dizeler ise söyleyene ve yöreye göre değişir.

“Arirang” sözcüğünün tam olarak ne anlama geldiğini kimse bilmiyor. Pek çok türünde bir dağ geçidini aşmaktan söz edilir; dizeler çoğu zaman ayrılığı, özlemi ve zor işi anlatır, ama neşeli olanları da vardır. En çok bilinen hâli, Na Woon-gyu’nun Japon yönetimi döneminde çektiği ve ilk Kore milliyetçi filmi sayılan 1926 yapımı sessiz film Arirang ile yayıldı. Şarkı iki Kore’ye de ait olduğu için ortak bir marş gibi kullanılmıştır: 2000 Sidney Olimpiyatları’nın açılışında Kuzey ve Güney Koreli sporcular bu şarkı eşliğinde birlikte yürüdü. UNESCO, Güney Kore’nin Arirang geleneğini 2012’de, Kuzey Kore’ninkini 2014’te Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi’ne aldı; böylece aynı şarkı listede iki kez yer alıyor.

ArirangKartı aç
DinginlikMüzik

Morna, Cabo Verde’nin ağır tempolu, hüzünlü şarkısıdır; adaların Kreol dilinde, gitar, keman ve küçük, dört telli bir gitar olan cavaquinho eşliğinde söylenir. Sözleri ada yaşamının ve kuşaklar boyu süren göçün izini taşır; hep ayrılığa, uzaklığa ve özleme döner.

Cabo Verde, Batı Afrika açıklarında, Portekizlilerin ve köleleştirilmiş Afrikalıların yerleştiği bir Atlas Okyanusu takımadasıdır. Yoksulluk ve kuraklık halkını uzun zamandır göçe zorluyor; birçok tahmine göre bugün yurt dışında yaşayan Cabo Verdeliler adalarda yaşayanlardan fazla. Mornanın temel duygusu sodade’dir: Portekizce saudade ile akraba olan bu Kreolce sözcük, uzaktaki insanlara ve yerlere duyulan özlemin sızısını anlatır. Türün klasik biçimini şair Eugénio Tavares (1867–1930) ile besteci B. Leza oluşturdu. 1980’lerin sonundan itibaren “Yalınayak Diva” lakaplı Cesária Évora mornayı bütün dünyaya tanıttı. UNESCO, mornayı 2019’da Somut Olmayan Kültürel Miras listesine aldı.

MornaKartı aç
AzimSanat

Bach, Haziran 1724 ile Mart 1725 arasında Leipzig kiliseleri için art arda 40 kadar kantat yazdı; neredeyse her pazar ve yortu günü için bir tane. Kantat, koro, solistler ve orkestra için yazılıp ayinde seslendirilen bir eserdir. Bu kantatların her biri, tanınmış bir Lutherci ilahiyi sözleri ve ezgisiyle temel alıyordu.

Bach 1723’te Leipzig’in kilise müziği yöneticisi, yani Thomaskantor oldu; ilk yılında neredeyse her hafta bir kantat hazırladı, bunların bir kısmı eski eserlerinden uyarlamaydı. İkinci yılı için kendine bir plan koydu: Her kantat, koral denen tek bir Lutherci ilahiye dayanacaktı. Açılış korosu ilahinin ilk kıtasını, ezgisi sopranolarda duyulacak biçimde işler; aradaki kıtalar solo şarkıcılar için yeniden yazılır; eser, son kıtanın sade, dört sesli bir düzenlemesiyle kapanır. Bu fikre, ilk Lutherci ilahi kitaplarının 1524’te basılmasının 200. yıl dönümü ilham vermiş olabilir. Dizi 1725’te, Paskalya’dan bir önceki pazar olan Palmiye Pazarı’ndan sonra kesildi; bunun nedeni, ilahileri onun için yeniden yazan kişinin, büyük olasılıkla Andreas Stübel’in, o yılın ocak ayında ölmesi olabilir. Bach uzmanı Klaus Hofmann bu diziyi, Bach’ın giriştiği en büyük müzik projesi olarak niteler.

BritannicaKartı aç
AzimSanat

Hip-hop, 1970’lerde New York’un Bronx semtindeki mahalle partilerinde doğdu. DJ’ler iki pikapla plakların davul bölümlerini tekrar tekrar çalıyor, böylece dans hiç kesilmiyordu.

Hip-hop’un doğum tarihi genellikle 11 Ağustos 1973 kabul edilir. O gün DJ Kool Herc adıyla tanınan Clive Campbell, kız kardeşi Cindy’nin Bronx’taki 1520 Sedgwick Avenue binasının ortak salonunda düzenlediği okula dönüş partisinde plak çaldı. Herc, dansçıların en çok “break” denen bölümde coştuğunu fark etmişti: Şarkının sustuğu, davulun ve ritmin öne çıktığı kısa bölüm. Aynı plağın iki kopyasını iki pikapta çalıp birinden ötekine geçerek bu bölümü dakikalarca uzattı. Bu anı bekleyen dansçılara b-boy ve b-girl denmeye başladı; MC’ler de ritmin üzerine konuşup kafiyeli sözler söylemeye başladı, rap buradan doğdu. Grandmaster Flash ve Afrika Bambaataa gibi DJ’ler bu fikirleri daha da ileri taşıdı.

Smithsonian National Museum of African American History and CultureKartı aç
MerakSanat

Bir filmde duyduğumuz ayak seslerinin, kumaş hışırtılarının ve küçük gündelik seslerin çoğu çekimden sonra yeniden yapılır. Bunları Foley sanatçıları, stüdyoda görüntüyü izleyerek canlı olarak seslendirir.

Bu zanaat, adını Universal Pictures’ta çalışan Jack Foley’den alır. Sinemaya ses geldiğinde, sessiz film olarak çekilmeye başlanan Show Boat’a (1929) çekimden sonra ses eklemek gerekti; Foley ve ekibi efektleri perdeye yansıyan görüntüyle eşzamanlı olarak canlı seslendirdi. Foley bu işi yaklaşık 30 yıl sürdürdü. Bugün Foley sanatçıları farklı ayakkabılarla çakıl, tahta ya da beton döşenmiş tablalarda yürür, mikrofonun önünde kumaş sürter, aksesuarlar kullanır: Örneğin deri bir kesenin içinde sıkılan mısır nişastası, karda yürüyen ayakların sesini verir. Setteki mikrofon çoğunlukla diyalogları kaydeder; bu yüzden bu sesler ayrıca eklenir. Film başka dillere dublajlanırken de bu ayrı efekt kaydına ihtiyaç duyulur.

Academy Museum of Motion PicturesKartı aç
Sıradaki kartAzerbaycan’ın klasik müziği muğam, büyük ölçüde doğaçlamaya dayanır. Hanende ve çalgıcılar sabit bir notayı değil, kendine özgü ezgi yolları ve havası olan bir makamı izler; her icra bu çerçevede yeniden kurulur.Devam et →