AzimYaşam öyküsü1.876 / 1.965

Güney Afrika 1960’ta pasaportunu iptal edince Miriam Makeba otuz yıl sürgünde yaşadı; sahneyi ve Birleşmiş Milletler’deki tanıklığını apartheid rejimiyle yurt dışında yüzleşmek için kullandı.

Pasaportsuz yol alan bir ses

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Makeba’nın plakları, Güney Afrika dillerini, ritimlerini ve gündelik hikâyelerini ülkeyi çoğu zaman yalnızca manşetlerden tanıyan dinleyicilere taşıdı. Annesinin cenazesi için dönmek istediğinde devlet girişine izin vermedi; 1963’te Birleşmiş Milletler’de apartheid hakkında konuştu, müziği ise ülkesinde yasaklandı. Sürgün ona geniş bir erişim sağladı ama sıradan aidiyetin bedeliyle. Kariyeri, uluslararası bir kürsünün insanın kendi kapısından mahrum bırakılmasının yarasını sileceği tesellisini kabul etmez.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: Miriam Makeba

Arka plan okuması: Miriam MakebaDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

iPhone uygulamasında aç Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1790

AzimGöç

1910’lardan 1970’lere kadar yaklaşık altı milyon Siyah Amerikalı, ABD’nin güneyinden kuzey, orta batı ve batı şehirlerine göç ederek işi, siyaseti, müziği ve aile hayatını yeniden şekillendirdi.

Büyük Göç yalnızca bir bölgeden diğerine hareket değildi; kapatılmış gelecekleri kitlesel biçimde reddetmekti. İnsanlar Jim Crow şiddetinden, borçtan, dışlanmadan ve sınırlı iş imkanlarından ayrıldı; sonra onları çoğu zaman yeni ayrımcılık biçimleriyle karşılayan şehirlerde yeni hayatlar kurdu. Bu basınçtan değişen siyaset, gazeteler, kiliseler, edebiyat, blues, caz ve mahalleler doğdu. Milyonlarca insan coğrafyanın onuru belirlememesi gerektiğinde ısrar ettiği için bir ülke değişti.

The Great MigrationKartı aç

Q1924

DinginlikBiyografi

Neşet Ertaş, Abdal ve bozlak geleneğini babası Muharrem Ertaş’tan devraldı; kendi türkülerinden ve icralarından oluşan geniş bir birikimle bu mirası yeniledi.

Ertaş, yaşayan bir müzik silsilesinin içinde büyüdü; babasına eşlik ederken yalnızca ezgileri değil, onlara ağırlık veren toplumsal dünyayı da öğrendi. Sesi, bozlağın yüksek ve savunmasız haykırışında ayrılığı, yoksulluğu, aşkı, gururu ve yolu taşıdı; bağlaması gösterişe kaçmadan karşılık verdi. Onu biçimlendiren Abdal geleneğinin köşelerini törpülemeden ülke çapında tanındı. Başarısı mirastan kaçmak değil, mirası yaşatacak kadar kendine özgü bir ses kurmaktı.

Neşet ErtaşKartı aç

Q1926

DinginlikBiyografi

Kraliçe Liliʻuokalani yalnızca tören müziği bestelemedi; Kuʻu Pua i Paoakalani gibi şarkılar, egemenliğin elinden alınması ve hapis günlerinde mahrem ezgiyi hafızaya dönüştürdü.

Liliʻuokalani, Hawaiʻi’nin hüküm süren son monarkı ve şiirsel dili güçlü bir yer duygusuyla birleştiren üretken bir besteciydi. Hawaiʻi Krallığı devrildikten sonra ʻIolani Sarayı’nda hapsedildi; o dönemin çevresinde yazılan müzik sadakati, kaybı ve odanın dışındakilere yönelen dikkati taşıdı. Aloha ʻOe dünya çapında tanındı, ancak aşinalık ezginin ardındaki siyasi hayatı bulanıklaştırabilir. Onun şarkı külliyatı, yenilgiye indirgenmeyi reddeden egemen bir zihnin de arşividir.

LiliʻuokalaniKartı aç

Q1727

AzimMüzik

Sister Rosetta Tharpe, rock and roll’un adı yokken gospel’e gürleyen bir elektro gitar getirdi ve sonradan stadyumları dolduracak sesi biçimlendirdi.

Tharpe Siyah Pentekostal müzikten geldi; sesi kilise için, gitar çalışı ise doğrudan rock’a işaret edecek güçteydi. Türün sonraki hikâyesi çoğu zaman daha çok tanıtılan erkeklerin çevresinde anlatıldı; ama geriye doğru dinleyince önce o vardır: kutsal müziği amplifikasyon, ritim ve sahne gücüyle büker. Etki her zaman düz bir çizgi değildir. Bazen başkalarının adını sonradan koyduğu bir akıntıdır.

Sister Rosetta TharpeKartı aç

Q1806

MerakMüzik

Ümmü Gülsüm, Arap dünyasının yirminci yüzyıldaki belirleyici seslerinden biri oldu; klasik Arap şiirini, radyo konserlerini ve doğaçlamayı ortak kültürel hafızaya dönüştürdü.

Ümmü Gülsüm’ün sanatı aynı anda hem kontrole hem teslimiyete dayanıyordu. Bir cümleyi uzatabilir, ona geri dönebilir, dinleyicinin tepkisinin performansı şekillendirmesine izin verebilir ve şiiri özel değil ortak bir deneyim gibi hissettirebilirdi. Radyo, her ayın ilk perşembe konserlerini salonun çok ötesine taşıdı; dinlemeyi aylık bir ritüele çevirdi. Sesi yalnızca bir ses değil, milyonların tanıdığı bir oda oldu.

Umm KulthumKartı aç

Açık arşivde sıradakiNeşet Ertaş, Abdal ve bozlak geleneğini babası Muharrem Ertaş’tan devraldı; kendi türkülerinden ve icralarından oluşan geniş bir birikimle bu mirası yeniledi.Q1924