Ikigai Daily
MerakBilgi1.903 / 1.965

Puebla ve Tlaxcala’daki el yapımı Talavera; uzman atölyelerde aktarılan kil hazırlama, biçimlendirme, sırlama, pigment uygulama ve fırın yönetiminden oluşan bağlantılı bir sürece dayanır.

Ateşle mühürlenen atölye tarihi

SanatKültür

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Talavera çoğu zaman ışıklı yüzeyiyle tanınır, ancak görünen bezeme zorlu zincirin yalnızca bir aşamasıdır. Kil bünyesi, çark ya da kalıp, mine sır, mineral pigmentler ve pişirim birlikte davranmalıdır; kimi üreticiler bütün süreci yönetirken kimileri tek bir uzmanlığı devralır. Meksika geleneği Yerli bilgi, İspanyol seramik biçimleri ve daha geniş ticaretin iç içe geçmesiyle büyüdü; bu temas tarihi buluş kadar eşitsiz güçle de biçimlendi. Her atölye ortak bir sürecin içinde kendine özgü elini korur.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: Artisanal Talavera of Puebla and Tlaxcala

Arka plan okuması: Puebla ve Tlaxcala'nın El Sanatları TalaverasıDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.
iPhone uygulamasında açEditoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1751
MerakMimarlık

Djenné Ulu Camii, güneşte kurutulmuş kerpiç tuğlalar ve çamur sıvayla yapılmıştır; bakım, yapının hayatının parçası hâline gelir.

Toprak mimarisi bazen kırılganlıkla karıştırılır. Djenné buna farklı cevap verir. Camisi ve eski kenti, yapıların kalıcılığa terk edilmediği, bakılması gereken bir iklimde kerpiç, sıva, ahşap ve yerel bilgiyi kullanır. Sonuç donmuş bir anıt değil, yaşayan bir sözleşmedir. Bazı mimariler, bir topluluk onlara dokunmayı sürdürdüğü için yaşar.

Great Mosque of DjennéKartı aç
Q1776
MerakMimarlık

Altıncı yüzyılda inşa edilen Ayasofya, pandantifleri, yarım kubbeleri, kemerleri ve ışığı kullanarak mimarlığın en etkili iç mekanlarından birini yarattı.

Ayasofya, hayran bırakmayı öğrenmiş mühendisliktir. Kubbesi kare ile daire, ağırlık ile ışık, taş ile hayal arasında kurulan yapısal bir konuşmaya dayanır. Yapı Bizans, Osmanlı ve modern tarih boyunca roller değiştirdi; yine de mekânsal mucize durur: çatı, üstünüzde yerleştirilmiş olmaktan çok havaya bırakılmış gibi görünür.

Hagia SophiaKartı aç
Q1780
MerakMimarlık

Elhamra ve Generalife; sulamayı, kanalları, havuzları ve bahçeleri kullanarak Nasri mimarisini manzara, iklim ve sesle bütünleştirir.

Elhamra suyu sonradan eklenmiş bir süs gibi görmez. Su hareketi düzenler, avluları serinletir, tavanları yansıtır, mekânı böler ve sessizliği duyulur kılar. Kanalları ve bahçeleri daha eski bir Endülüs sulama bilgisinin parçasıdır; ama insan ölçeğinde şiire inceltilmiştir. Saray, lüksü oran, gölge ve akan suyun sesi olarak anlar.

Alhambra and GeneralifeKartı aç
Q1799
MerakMimarlık

Antoni Gaudí’nin Sagrada Familia’sı Gotik tutkuyu, doğal biçimleri, kurallı geometriyi ve zanaatı birleştirir; Gaudí’nin Doğuş cephesi ve kripti UNESCO tarafından tanınır.

Sagrada Familia tamamlanmamış olmasıyla ünlüdür; ama daha derin dersi bütünleştirmedir. Gaudí ağaçları, ışığı, yerçekimini, geometriyi ve adanmışlığı aynı problemin parçaları gibi inceledi. Sütunlar dallanır, yüzeyler semboller taşır ve yapı süse dönüşür; çünkü bina mühendisliği hayretten ayırmaz. Yalnızca yükselen değil, büyüyormuş gibi görünen bir bazilikadır.

Sagrada FamiliaKartı aç
Q1865
MerakArkeoloji

Çoğu mors dişinden oyulmuş on ikinci yüzyıl Lewis satranç taşları, bir strateji oyununu krallar, kraliçeler, filler, atlılar ve kalkanlarını ısıran savaşçılardan oluşan bir kadroya dönüştürür.

Muhtemelen Norveç’te yapılıp Lewis Adası’nda bulunan taşlar, malzemelerinde Kuzey Atlantik’i taşır: mors dişi, balina dişi ve deniz ticareti. Yüzleri hiç de tarafsız değildir. Kraliçeler ellerini yanaklarına dayar, krallar ileri bakar, kaleler ise destan savaşçıları gibi kalkanlarını ısırır. Tahta hesap yapmayı ister; oymalar ise iktidarın içinde can sıkıntısı, korku ve teatral bir özdenetim de bulunduğunu kabul eder.

Lewis chessmenKartı aç
Açık arşivde sıradakiÇin kâğıt kesme sanatçıları makas, bıçak ya da keskilerle tek bir yaprağı pencere, iç mekân, bayram, düğün ve başka toplumsal günler için birbirine bağlı motiflere dönüştürür.Q1951