DinginlikBilgi1.908 / 1.965

Yanagi Sōetsu, Kawai Kanjirō ve Hamada Shōji 1920’lerde gündelik halk zanaatını adlandırmak için mingei sözcüğünü türetti; seçkin sanatın dışında yapılan kullanışlı nesnelerin derin bir güzellik taşıyabileceğini savundu.

Tekrarlanan kullanımda bulunan güzellik

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Mingei dikkati imzalı başyapıttan, tekrar ve kullanımla biçimlenen çanak çömleğe, sepete, kumaşa, ahşap işe ve alete çevirdi. Yanagi 1936’da Japon Halk Zanaatları Müzesi’ni kurdu; yalnızca Japon eserlerini değil Kore, Aynu ve Tayvan nesnelerini de topladı. Böylece hareket, tasarım tarihi kadar Japonya’nın karmaşık imparatorluk yüzyılının da içine yerleşti. Temel sorusu hâlâ üretken ve tartışmalıdır: başka bir insanın sıradan nesnesindeki güzelliği adlandırma hakkı kimdedir? Dikkatle bakmak değerlidir; bakışın taşıdığı gücü incelemek de öyle.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: Mingei

Arka plan okuması: MingeiDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

iPhone uygulamasında aç Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1434

AzimSanat

Harry Beck, Londra metrosunu şehir haritası gibi değil, bağlantılar ağı gibi çizdi; yolcuya mesafeden çok nerede aktarma yapacağını gösterdi.

Beck, yolcunun Londra’yı ölçüm haritası ölçeğinde görmeye değil, içinden geçilebilir hâlde okumaya ihtiyaç duyduğunu anladı. Hatları düzleştirip açıları sadeleştirerek coğrafi mesafeden vazgeçti, yapıyı görünür kıldı. İyi bilgi tasarımı disiplinli bir eksiltmedir: daha az şehir, daha çok yolculuk.

London Transport Museum / TfLKartı aç

Q1446

DinginlikSanat

Kintsugi, kırılmış seramiği urushi lake ve altın gibi değerli metal tozlarıyla onarır; çatlağı saklamak yerine nesnenin görünür tarihine katar.

Bu gelenek bazen kolay bir teselliye indirgenir, ama zanaatin kendisi yavaş ve maddidir: kırık kenar, lake, bekleme süresi, dikkatli birleşme. Gücü, nesneyi hiç kırılmamış gibi göstermeye çalışmamasından gelir. Nesne hayatına devam eder; onarım da artık onun kimliğinin bir parçasıdır.

Smithsonian Institution / New Orleans Museum of ArtKartı aç

Q1721

AzimSanat

1919’da kurulan Bauhaus, sanatı, zanaatı ve endüstriyel tasarımı yeniden birleştirmeye çalıştı; atölyeyi modern hayat için bir laboratuvara çevirdi.

Okulun ömrü kısa ve siyaseten hırpalanmıştı, ama sorusu kalıcı oldu: Ya bir sandalye, lamba, bina, afiş ve çaydanlık da bir tablo kadar ciddiye alınmayı hak ediyorsa? Dessau’da çelik, cam, tipografi, mobilya ve mimarlık tek bir konuşmaya dönüştü. Sonuç bazen sert denecek kadar temiz görünür; ama ilk dürtü cömertti — iyi biçim sıradan odalara girmeliydi.

BauhausKartı aç

Q1798

MerakBiyografi

Bağdat doğumlu mimar ve Pritzker Ödülü’nü kazanan ilk kadın olan Zaha Hadid, resmi, geometriyi ve akışkan biçimleri kullanarak çağdaş mimarlığın dilini genişletti.

Hadid’in erken dönem çizimleri, tasarımdan sonra yapılan illüstrasyonlar değildi; düşünmenin parçasıydı. Soyutlamayı, parçalanmayı ve hareketi kullanarak, yazılımlar ve yükleniciler henüz kolayca takip edemeden binalar hayal etti. Daha sonra inşa edilen projeler, imkânsız görünen çizgilerin yalnızca üslup olmadığını kanıtladı. Bunlar, insanların kutuya daha az itaat eden mekânlarda nasıl hareket edebileceğine dair önerilerdi.

Zaha HadidKartı aç

Q1799

MerakMimarlık

Antoni Gaudí’nin Sagrada Familia’sı Gotik tutkuyu, doğal biçimleri, kurallı geometriyi ve zanaatı birleştirir; Gaudí’nin Doğuş cephesi ve kripti UNESCO tarafından tanınır.

Sagrada Familia tamamlanmamış olmasıyla ünlüdür; ama daha derin dersi bütünleştirmedir. Gaudí ağaçları, ışığı, yerçekimini, geometriyi ve adanmışlığı aynı problemin parçaları gibi inceledi. Sütunlar dallanır, yüzeyler semboller taşır ve yapı süse dönüşür; çünkü bina mühendisliği hayretten ayırmaz. Yalnızca yükselen değil, büyüyormuş gibi görünen bir bazilikadır.

Sagrada FamiliaKartı aç

Açık arşivde sıradakiEtel Adnan şiir, deneme, resim, duvar halısı ve akordeon kitaplar arasında dolaştı; rengin ve dilin Beyrut, Paris ve Kaliforniya’ya yayılan bir hayatın farklı yanlarına karşılık vermesini sağladı.Q1956