Ikigai Daily
Menü
AzimAlıntı

Başka hiçbir yolla söyleyemediğim şeyleri, kelimelere dökemediğim şeyleri renklerle ve biçimlerle söyleyebildiğimi fark ettim.

Georgia O’Keeffe, New York Sun, 1922

Sanat

Kartın devamı

Georgia O’Keeffe daha sonra dev çiçek resimleri ve New Mexico çölünü anlatan tablolarıyla ünlenecekti. Bu sözü Aralık 1922’de New York Sun gazetesine verdiği bir söyleşide söyledi. Anlattığı dönüm noktası 1915’teydi: Güney Carolina’da resim öğretmenliği yaparken akademik eğitiminden gelen alışkanlıkların çoğunu bir yana bıraktı ve füzenle bir dizi soyut resim çizmeye başladı. Arkadaşı Anita Pollitzer bu çizimleri, ona sormadan New York’ta fotoğrafçı ve galeri sahibi Alfred Stieglitz’e gösterdi. Stieglitz 1916’da bazılarını sergiledi ve O’Keeffe’e mektup yazmaya başladı. Zamanla eserlerini satan galerici, 1924’te de eşi oldu.

Kaynaklar ve ilgili okumalar

Kaynak: Georgia O’Keeffe, New York Sun (5 December 1922)

İlgili kaynak: Georgia O'Keeffe
Mobil uygulamayı indirKartlar nasıl hazırlanıyor?

İlgili kartlar

Benzer konulardaki kartlara göz atın.

AzimSanat

Henri Matisse 1941’de, 71 yaşındayken kanser ameliyatı geçirdi ve sonrasında çoğu zaman yatağından ya da tekerlekli sandalyesinden çalıştı. Kesilmiş kâğıdı 1930’lardan beri resimlerini tasarlarken kullanıyordu; sonraki yıllarda onu asıl malzemesi yaptı. Boyalı kâğıtlardan makasla biçimler kesti ve kariyerinin en cesur işlerinden bazılarını böyle üretti.

Matisse 1941’de karın bölgesindeki kanser nedeniyle ameliyat oldu ve ardından gelen komplikasyonlarla ölümden döndü; sonraki yıllarına “ikinci hayatım” diyordu. Asistanları büyük kâğıtları opak bir sulu boya olan guaşla boyuyor, o da bu kâğıtlardan taslak çizmeden biçimler kesiyor, sonra Nice ve Vence’taki odalarının duvarlarında nereye iğneleneceklerini söylüyordu. Buna “makasla çizim” diyordu, çünkü tek bir kesiş hem çizgiyi hem rengi birlikte veriyordu. Bu dönemin işleri arasında Jazz kitabı (1947), Mavi Çıplaklar (1952) ve bugün Tate Modern’de bulunan Salyangoz (1953) var. Vence’taki Rosaire Şapeli’ni de o tasarladı. 1954’te öldü.

TateKartı aç
AzimSanat

Kanagava Açıklarında Büyük Dalga baskısıyla tanınan Japon sanatçı Katsushika Hokusai, 75 yaşlarındayken yetmişinden önce yaptığı hiçbir şeyin hesaba katılmaya değmediğini yazdı. Umudu, 110 yaşına geldiğinde çizdiği her noktanın, her çizginin canlı olmasıydı.

Bu sözler, 1834’te yayımlanan Fuji Dağı’nın Yüz Görünümü adlı resimli kitabının sonsözünde geçer; Hokusai o sırada geleneksel Japon yaş sayımına göre 75 yaşındaydı. Altı yaşından beri nesnelerin biçimlerini çizmeye tutkun olduğunu, hayvanların, kuşların, böceklerin, balıkların yapısını ve bitkilerin nasıl büyüdüğünü ancak yetmiş üçünde biraz kavramaya başladığını anlatır. Seksenlerinde ve doksanlarında daha da ilerlemeyi, yüz yaşında ise kutsal sayılacak bir ustalığa ulaşmayı umar. Yazıyı “çizime deli yaşlı adam” anlamına gelen Gakyō Rōjin Manji adıyla imzalamıştı. Büyük Dalga’yı yaklaşık 1831’de çoktan yapmıştı. 1849’da 88 yaşında ölene dek çalışmayı sürdürdü.

Katsushika HokusaiKartı aç
AzimSanat

Chicago’da dadılık yapan Vivian Maier, şehrin sokaklarını onlarca yıl fotoğrafladı ama çektiklerini neredeyse kimseye göstermedi. Negatifleri, ölümünden iki yıl önce, 2007’de bir depo açık artırmasında ortaya çıktı; bugün 20. yüzyılın büyük sokak fotoğrafçılarından biri sayılıyor.

Emlakçı ve koleksiyoncu John Maloof, yerel bir tarih kitabı için araştırma yaparken onun negatiflerinden oluşan bir kutuyu 380 dolar kadar bir paraya satın aldı. Karşısına çarpıcı ve insana dokunan sokak fotoğrafları çıktı; Maier’in 2009’daki ölümünden kısa süre sonra taramaları internette paylaşmaya başladı ve ilgi bir anda dünyaya yayıldı. Maier pek çok film rulosunu, kimi zaman onlarca yıl, banyo ettirmeden saklamış, yanında çalıştığı ailelere fotoğrafçılığından neredeyse hiç söz etmemişti. Ardından sergiler, kitaplar ve Oscar’a aday gösterilen Finding Vivian Maier (2013) belgeseli geldi. Olay, sanatçının hiç göstermek istemediği işlerin basılıp sergilenmesinin ve satılmasının doğru olup olmadığı üzerine süregelen bir tartışmayı ve mirası konusunda bir mahkeme davasını da beraberinde getirdi.

Sanat tarihiKartı aç
AzimMüzik

Ludwig van Beethoven, sağırlaşmakta olduğunu anladığı 1802 yılında kardeşlerine özel bir mektup yazdı. Bugün Heiligenstadt Vasiyeti diye bilinen bu mektupta umutsuzluğunu, yalnızlığını ve ölüm düşüncelerini anlattı; kendisini hayatına son vermekten yalnızca sanatının alıkoyduğunu yazdı.

Beethoven bu mektubu Ekim 1802’de, doktorunun işitmesini dinlendirmesi için gönderdiği, o zamanlar Viyana’nın dışında bir köy olan Heiligenstadt’ta yazdı. Kısmen bir vasiyetnameyi andırdığı için vasiyet diye anılır, ama Beethoven onu hiç göndermedi; mektup 1827’deki ölümünden sonra kâğıtları arasında bulundu. Mektupta sağırlığını insanlardan saklamanın utancını ve besteleyecek daha çok müziği olduğu için yaşamaya devam etme kararını anlatır. Beethoven yirmi beş yıl daha yaşadı ve işitmesi giderek kaybolurken Dokuzuncu Senfoni de dâhil en büyük eserlerinin birçoğunu besteledi. Anlatılanlara göre senfoninin 1824’teki ilk seslendirilişinde, duyamadığı alkışları görebilsin diye bir şarkıcı onu seyirciye doğru çevirdi.

Müzik tarihiKartı aç
AzimSanat

Francisco Goya, 1820’lerin başında Madrid dışındaki evinin duvarlarına doğrudan on dört karanlık resim yaptı. Onlara ad vermedi, hiçbir yerde sergilemedi; resimler sonradan Kara Resimler adıyla anıldı.

Goya bu kır evini 1819’da, yetmişli yaşlarındayken satın aldı. 1790’ların başında geçirdiği ağır bir hastalıktan beri neredeyse hiç duymuyordu. Ev, yine sağır olan eski bir sahibi yüzünden zaten “Sağırın Evi” anlamına gelen Quinta del Sordo adıyla biliniyordu. Goya sıvalı duvarlara Oğlunu Yiyen Satürn gibi sahneler resmetti ve bunları kimin için yaptığına dair tek söz bırakmadı. 1824’te İspanya’dan ayrılıp Bordeaux’ya yerleştiğinde resimler duvarlarda kaldı. Evi 1873’te bankacı Baron Frédéric Émile d’Erlanger satın aldı; 1874’ten itibaren restoratör Salvador Martínez Cubells, dökülmeye başlayan resimleri tek tek tuvale aktardı. D’Erlanger resimleri 1881’de İspanya devletine bağışladı; bugün Prado Müzesi’nde sergileniyorlar.

Museo del PradoKartı aç
Sıradaki kartBir canlılık, bir yaşam gücü, bir enerji, bir kıpırtı vardır; senin içinden geçip eyleme dönüşür. Bütün zamanlar içinde senden yalnızca bir tane olduğu için de bu ifade eşsizdir.Devam et →