AzimAlıntıBağlam ve kaynaklar

Renklerle ve biçimlerle, başka türlü söyleyemediğim şeyleri söyleyebildiğimi fark ettim — hiç kelimesi olmayan şeyleri.

Georgia O’Keeffe, Çizimlerden Bazı Anılar

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

1915’te Güney Carolina’da küçük bir kolejde ders verirken O’Keeffe, öğrendiği her şeyin başkasının dili olduğuna karar verdi. Tabloları kaldırdı, kâğıtları yere serdi ve biçimler kendisinin olana kadar kömür kalemle çalıştı. Bir arkadaşı çizimleri, ona sormadan New York’ta fotoğrafçı Alfred Stieglitz’e gösterdi. Stieglitz onları sergiledi; O’Keeffe şikâyet etmek için şehre gitti ve orada kaldı.

Kaynağın izi

Daha fazla okuyun.

Kaynak: Georgia O’Keeffe, Some Memories of Drawings (1976)

Arka plan okuması: Georgia O'KeeffeDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

Mobil uygulamayı indir Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Aynı konuya veya okuma biçimine dokunan başka kartlar.

Q1632

AzimSanat

Kanser ameliyatı, Henri Matisse’in şövale başında ayakta duramamasına yol açtı. Durmak yerine yatağından makasla boyalı kâğıt kesmeye başladı — ve hayatının en cesur işini yaptı.

1941’deki karın ameliyatından sonra ona aylar ömür biçildi; sonraki yılları ‘ikinci bir hayat’ diye andı. Ayakta resim yapamayacak kadar güçsüzdü; asistanları guajla boyanmış kâğıtları odasının duvarlarına iğnelerken o, tekerlekli sandalyeden ya da yataktan makasla biçimler kesip yerleşimi yönetti. Buna makasla çizim dedi — çizgi ve renk tek bir kesişte geliyordu. Yetmişli ve seksenli yaşlarında yaptığı bu kesme kâğıtlar, bugün yaptığı en radikal işler arasında sayılıyor.

TateKartı aç

Q1635

AzimSanat

Kıvrılan mavi dalganın ünlü baskısının ardındaki sanatçı Hokusai, yetmiş yaşından önce ürettiği hiçbir şeyin hesaba katmaya değmediğini ve yüz on yaşında koyduğu her noktanın canlı olacağını yazdığında onu çoktan yapmıştı.

Bu bölüm, yaklaşık yetmiş beş yaşındayken yazdığı bir sonsözden gelir. Altı yaşından beri takıntıyla çizdiğini anlatır, önceki tüm üretimini bir kenara atar, yetmiş üçünde hayvanların, bitkilerin ve kuşların gerçek yapısını kavramaya başladığını belirtir ve ileriye bakar: Sekseninde daha çok ilerleyecek, doksanında şeylerin gizemine nüfuz edecek, yüzünde olağanüstü bir şeye ulaşacaktır. Geç dönem işlerinin bazılarını ‘çizime deli olan yaşlı adam’ diye imzaladı ve seksen sekiz yaşında ölene dek çalışmayı sürdürdü.

Katsushika HokusaiKartı aç

Q1677

AzimSanat

Vivian Maier, Chicago’da dadılık yaptı ve kırk yıl boyunca sokağı takıntıyla fotoğrafladı. Neredeyse hiçbiri basılmadı ya da görülmedi. Negatifler 2007’de bir depo müzayedesinde ortaya çıktı; o, iki yıl sonra tanınmadan öldü.

Genç bir koleksiyoncu olan John Maloof, yerel tarih kitabı için araştırma yaparken birkaç yüz dolara bir kutu negatif aldı. Olağanüstü bir sokak fotoğrafçılığı buldu — keskin, insani, duygusallıktan uzak — ve taramaları çevrimiçi paylaşmaya başladı. Tepki anında ve uluslararası oldu. Maier, filmleri kimi zaman onlarca yıl banyo etmeden saklamış ve işverenlerine neredeyse hiçbir şey anlatmamıştı. O günden beri dünya çapında sergilendi ve bu durum sanat dünyasının hâlâ tartıştığı rahatsız edici bir soruyu doğuruyor: Yapıcısının göstermeyi hiç seçmediği bir iş gösterilmeli mi?

Sanat tarihiKartı aç

Q1686

AzimMüzik

Otuz bir yaşında, işitmesini yitirirken Beethoven, kendi canına kıymaya ne kadar yaklaştığını ve onu durduran şeyi anlatan özel bir mektup yazdı: Henüz yapmadığı işler. Tümüyle sağırken beste yapmayı sürdürdü.

Mektup kardeşlerine yazılmış, hiç gönderilmemiş ve ölümünden sonra kâğıtları arasında bulunmuştu. İçinde, duyamayan bir müzisyenin aşağılanmasını, bunun kendisine dayattığı yalıtılmışlığı ve yapmakla yükümlü hissettiği her şeyi üretmeden dünyadan ayrılmanın düşünülemez olduğu kararını anlatır. Yirmi beş yıl daha yaşadı. 1824’te Dokuzuncu Senfoni’nin ilk seslendirilişinde hiçbirini duyamıyordu ve alkışlayan seyirciyi görmesi için döndürülmesi gerekti. Bu satırlar içinizde bir şeye dokunduysa, güvendiğiniz biriyle konuşmaya değer.

Müzik tarihiKartı aç

Q1687

AzimSanat

Francisco Goya, kendisini sağır bırakan bir hastalığı atlattı, Madrid dışındaki bir eve çekildi ve sıvalı duvarlarını hiç adlandırmadığı, hiç sergilemediği ve satmayı hiç denemediği karanlık, özel resimlerle kapladı.

Yetmişli yaşlarındaydı, savaş ve kıtlık görmüştü ve hiçbir izleyici için resim yapmıyordu — bunları birinin görmesini istediğine dair kanıt yok. Dönemin başka hiçbir şeyine benzemezler: Ham, çözülmemiş, on dokuzuncu yüzyıldan çok yirminciye yakın. Ölümünden onlarca yıl sonra duvar resimleri sıvadan tuvale aktarıldı — onlara zarar veren, acımasız güçlükte bir işlem — ve Prado’ya taşındı. En radikal işini, kazanacak hiçbir şeyi yokken, yaşlılıkta ve özel olarak yapmış ender sanatçılardandır.

Museo del PradoKartı aç

Sıradaki kartBir canlılık, bir yaşam gücü, bir enerji, bir kımıldanış vardır; senin içinden geçerek eyleme dönüşür ve zamanın tümünde senden yalnızca bir tane olduğu için bu ifade eşsizdir.Q2110

Renklerle ve biçimlerle, başka türlü söyleyemediğim şeyleri söyleyebildiğimi fark ettim — hiç kelimesi olmayan şeyleri.

Fikrin bağlamı

Daha fazla okuyun.

Bununla ilgili başka kartlar.

Kanser ameliyatı, Henri Matisse’in şövale başında ayakta duramamasına yol açtı. Durmak yerine yatağından makasla boyalı kâğıt kesmeye başladı — ve hayatının en cesur işini yaptı.

Kıvrılan mavi dalganın ünlü baskısının ardındaki sanatçı Hokusai, yetmiş yaşından önce ürettiği hiçbir şeyin hesaba katmaya değmediğini ve yüz on yaşında koyduğu her noktanın canlı olacağını yazdığında onu çoktan yapmıştı.

Vivian Maier, Chicago’da dadılık yaptı ve kırk yıl boyunca sokağı takıntıyla fotoğrafladı. Neredeyse hiçbiri basılmadı ya da görülmedi. Negatifler 2007’de bir depo müzayedesinde ortaya çıktı; o, iki yıl sonra tanınmadan öldü.

Otuz bir yaşında, işitmesini yitirirken Beethoven, kendi canına kıymaya ne kadar yaklaştığını ve onu durduran şeyi anlatan özel bir mektup yazdı: Henüz yapmadığı işler. Tümüyle sağırken beste yapmayı sürdürdü.

Francisco Goya, kendisini sağır bırakan bir hastalığı atlattı, Madrid dışındaki bir eve çekildi ve sıvalı duvarlarını hiç adlandırmadığı, hiç sergilemediği ve satmayı hiç denemediği karanlık, özel resimlerle kapladı.