Psikologlar Daniel Gilbert ve Timothy Wilson, insanların gelecekteki bir olayın, örneğin bir kazancın, işini kaybetmenin ya da bir ayrılığın, ruh hâllerini ne kadar güçlü ve ne kadar uzun etkileyeceğini sürekli abarttığını buldu. İyi de olsa kötü de olsa duygular, beklediğimizden çabuk geçer.

Kartın devamı

Araştırmacılar bu abartıya “etki yanlılığı” diyor. Bunun bir nedeni “odaklanma yanılsaması”: gelecekteki bir olayı düşünürken yalnızca ona odaklanır, ruh hâlimizi her gün yeniden olağan düzeyine çeken sıradan şeyleri, yani işi, arkadaşları, sofraları unuturuz. David Schkade ile Daniel Kahneman’ın 1998’deki araştırmasında Kaliforniya’daki ve Orta Batı’daki üniversite öğrencileri hayatlarından eşit ölçüde memnundu; yine de iki grup da Kaliforniyalıların daha mutlu olduğunu sanıyordu, çünkü akıllarında yalnızca hava vardı. Gilbert ve Wilson “bağışıklığı hesaba katmama” dedikleri bir eğilimi de anlatır: insanlar kötü bir haberle ne kadar iyi başa çıktıklarını, olanı anlamlandırıp kendilerini toparlayacak nedenler bulduklarını küçümser; bu yüzden aksiliklerin olduğundan uzun süre canlarını yakacağını sanırlar.