Binbir Gece Masalları, her gün yeni bir kadınla evlenip ertesi sabah onu öldürten bir kralın hikâyesiyle açılır. Şehrazat bu kralla evlenir ve her gece bir masal anlatmaya başlar; şafak sökerken hikâyeyi en heyecanlı yerinde keser, kral da devamını duymak için onu bir gün daha yaşatır. Masallar tek bir yazarın eseri değildir; yüzyıllar içinde Fars, Hint ve Arap kaynaklarından derlenmiştir.

Kartın devamı

Derlemenin en eski çekirdeği, bugün elimizde olmayan Hezâr Efsân (“Bin Masal”) adlı Farsça bir kitaba dayanır; bu kitap en geç 9. yüzyılda Arapçaya çevrilmişti. Bağdat’ta, Kahire’de ve başka kentlerde anlatıcılar yüzyıllar boyunca ona yeni masallar ekledi; Sinbad’ın yolculukları gibi hikâyeler de sonradan derlemeye katıldı. Avrupa, Binbir Gece’yi Antoine Galland’ın 1704–1717 yılları arasında yayımlanan Fransızca çevirisiyle tanıdı. Galland, Alaaddin ile Ali Baba’yı da ekledi; iki masalın da daha eski bir Arapça yazması bulunamamıştır. En bilinen anlatımlarda çerçeve hikâye mutlu biter: 1001 gecenin sonunda Şehrazat’tan üç oğlu olan kral yeminden vazgeçer ve onu kraliçesi olarak yanında tutar.