Genç Hollandalı doktor Willem Kolff, Nazi işgali yıllarında çalışan ilk yapay böbreklerden birini yaptı. Kan selofan bir borunun içinden akarken, atık maddeler borunun ince duvarından geçip çevredeki sıvıya karışıyordu. Tedavi ettiği ilk 15 hasta öldü; 1945’te 67 yaşında bir kadın, hayatta kalan ilk hasta oldu.
Willem Kolff, 1943-1945, Kampen, Netherlands
Kartın devamı
Bu tedavinin adı diyalizdir: böbrekler çalışmadığında kanı onların yerine bir makine temizler. Kolff 1941’den itibaren küçük Kampen kasabasında, savaş yıllarının kıtlığında ne bulduysa onunla çalıştı: dönen bir tamburun üzerine sarılmış selofan sosis kılıfları, portakal suyu kutuları ve otomobil parçaları. İki yıl içinde tedavi ettiği 15 hastanın hepsini kaybetti; ilk başarı 1945’te geldi. Savaştan sonra yurt dışındaki hastanelere makineler gönderdi. 1950’de ABD’ye yerleşti ve Cleveland Clinic’te diyaliz makineleri ile kalp-akciğer makineleri üzerinde çalıştı. 1967’den itibaren Utah Üniversitesi’nde yapay organ araştırmalarını yönetti. Jarvik-7 yapay kalbi de orada geliştirildi; bu kalbin ilk hastası Barney Clark, 1982-1983’te 112 gün yaşadı.
Kaynaklar ve ilgili okumalar
Kaynak: Willem Kolff, 1943-1945, Kampen, Netherlands
İlgili kaynak: Diyaliz