I've fallen in love, or imagine that I have. I went to a party and lost my head. I bought a horse, which I don't need at all.
Leo Tolstoy, diary, 25 January 1851
The story behind the card
Leo Tolstoy wrote this in his diary in Moscow on 25 January 1851, when he was 22 and still years away from War and Peace. Eight days earlier, on 17 January, he had set out his money troubles in the same diary: overdue promissory notes, no cash, plans to sell a horse and even to pawn his watch. In the 25 January entry, after the unnecessary purchase, he set himself two rules: do not offer a price for a thing you do not need, and on arriving at a ball, ask someone to dance at once. Tolstoy began keeping a diary at 18 and kept it, with gaps, until his death in 1910, using it to watch himself and to set rules he often broke. Before his wedding in 1862 he gave his diaries to his fiancée, Sophia Behrs, to read.
Türkçe oku
Âşık oldum ya da öyle sanıyorum. Bir davette aklım başımdan gitti. Hiç ihtiyacım olmayan bir at aldım.Lev Tolstoy'un günlüğü, 25 Ocak 1851
Lev Tolstoy bu satırları 25 Ocak 1851'de Moskova'da, 22 yaşındayken günlüğüne yazdı; Savaş ve Barış'a daha yıllar vardı. Sekiz gün önce, 17 Ocak'ta, aynı günlüğe para sıkıntısını dökmüştü: vadesi geçmiş borç senetleri, cebinde tek kuruş olmaması, bir atı satma, hatta saatini rehin bırakma planları. 25 Ocak tarihli kaydında, gereksiz alışverişinden söz ettikten sonra kendine iki kural koydu: ihtiyacı olmayan bir şeye fiyat vermemek ve bir baloya varınca hemen birini dansa kaldırmak. Tolstoy 18 yaşında günlük tutmaya başladı ve arada kesintiler olsa da 1910'daki ölümüne kadar sürdürdü. Günlüğü kendini gözlemek ve çoğu zaman uyamadığı kurallar koymak için kullandı. 1862'deki düğününden önce günlüklerini nişanlısı Sofya Behrs'e okuması için verdi.
